IDEA StatiCa Detail'in tam işlevleri

Detail 3D, mevcut IDEA StatiCa Detail uygulamasının bir uzantısıdır. Yeni bir 3D Model türü ekler ve bununla birlikte 3D uzayda gerilme alanlarını hesaplamak için 3D CSFM adı verilen bir yöntemin uygulaması gelir. Hesaplamalar ve kontroller Nihai Sınır Durumu için uygulanmaktadır.

Detail 3D'nin işlevselliklerinin açıklamasına geçmeden önce, bireysel model varlıkları ve hesaplamaların kendisi hakkında daha fazla teknik ayrıntı okuyabileceğiniz Teorik arka planın varlığına dikkat çekmek faydalı olacaktır.

• IDEA StatiCa Detail – Betonarme 3D süreksizliklerin yapısal tasarımı

İlk adımda, kullanıcı başlangıç ekranında (sihirbazda) yeni bir Model türü seçebilir; burada birkaç şablon mevcuttur ve elbette sıfırdan model girme seçeneği de bulunmaktadır.

2D modellerde olduğu gibi, sağ bölümde Tasarım yönetmeliği, Malzemeler ve Beton kaplama gibi Başlangıç ayarlarını düzenleyebilirsiniz.

Boş bir model veya şablondan bir model oluşturduktan sonra, 2D modelleme ortamına aşina seçenekler kullanılabilir.

Birden fazla Proje öğesiyle çalışmaya yönelik seçenekler üst şeritte bulunabilir; ayrıca artık standart hale gelen Geri Al/Yinele düğmeleri, Etiket görünüm seçenekleri, Galeri kontrolleri, hesaplama ayarları ve şablon yönetim kontrolleri de burada yer almaktadır.

Ayrıca, varsayılan olarak DRM1 adlı ilk öğesi gerçek Proje Öğesi için varsayılan ayarları içeren ağacı başlatır. Ağacın üzerinde, modeli düzenlemek için araçlar bulunabilir.

Model Varlıkları

Detail uygulamasında Model varlık kategorisine aşağıdakileri dahil ediyoruz:

• Elemanlar
• Mesnetler
• Yük aktarım elemanları

Yalnızca bir Member girdisi yapılabilir; bu, Dikdörtgen veya Çokgen şekli olarak tanımlanabilir. Dikdörtgen şekil üç boyut ile tanımlanırken, Çokgen seçeneğinde 2B uzaydaki şekil koordinatlar kullanılarak bir tabloya girilir ve ardından uzaya çıkarılabilir. Bir çokgenin genel şeklini tanımlamak için tabloya tek tek koordinatlar girilebilir veya bir elektronik tablo programından (Microsoft Excel gibi) kopyala-yapıştır kullanılabilir.

Modeli desteklemek için Yüzey mesnedi kullanılır. Bu mesnet türü iki şekilde belirtilebilir - iki Geometri türü.

• Tüm yüzey
• Çoklu çizgi

Her iki durumda da bir referans yüzeyi seçmeniz ve tabii ki serbestlik derecelerini tanımlamanız gerekir. Mesnet elastik olarak tanımlanabilir ve belirtilen yüzeye dik bir doğrultu için Yalnızca-basınç türü kullanılabilir. Aşağıdaki şekilde, 4 numaralı Tüm yüzey üzerindeki mesnet girdisini ve Yalnızca-basınç seçeneğinin kapalı olduğunu görebiliriz.

Çoklu çizgi girdisi olan ikinci seçenek için, Elemanlar girdisinde olduğu gibi aynı tablo kullanılabilir. Yine, kopyala-yapıştır işlevini kullanabilir veya koordinatları manuel olarak girebilirsiniz. Girilen şekil, X ve Y koordinatları kullanılarak referans yüzey boyunca hareket ettirilebilir veya bir açı girilerek döndürülebilir.

Bir çoklu çizginin, koordinatların başlangıç noktası istenen şeklin ağırlık merkezinde olacak şekilde belirtilmesinin mümkün olduğuna dikkat edin. Konum, daha sonra X ve Y koordinatları ile bu ağırlık merkezine göre referans alınacaktır.

Temeller için mesnet rijitliği

Modelleme sırasında iki durumu göz önünde bulundurabiliriz. Yapıya ankraj modelliyorsak, mesnetlerin sonsuz rijit olduğu varsayılabilir. 

Bir temel bloğuna ankraj durumunda, rijitliğin doğru şekilde tanımlanması gerekir. Ayrıca, mesnetler yalnızca-basınç olarak tanımlanmalıdır. 

Z yönündeki değerler (Kz rijitliği), uygun zemin tipine göre literatürden alınır. Belirli bir örnek öğreticide bulunabilir.

 Değerler, ilgili bölgesel literatürün önerilerine bağlıdır. Alternatif olarak, değerler jeoteknik mühendisinden elde edilir.

Yatay yönlerde (K_x ve K_y), durum daha az açıktır. Genel önerimiz, mühendislik muhakemesiyle birlikte K_z değerinin yaklaşık 1/10'unu kullanmaktır.

Daha doğru bir yaklaşım, önerimizi türettiğimiz yinelemeli bir prosedür kullanmak olacaktır.

Önce K_x ve K_y değerlerini çok düşük değerlere ayarlayın (hesaplama nedenleriyle değeri doğrudan sıfıra ayarlamak tavsiye edilmez), örneğin 0,1 olarak ayarlayın ve donatı gerilmelerini inceleyin. 

Bu düşük değerler gerçekçi olmayan yer değiştirmelere neden olduğundan, gerçekliği daha iyi yansıtmak için rijitlik kademeli olarak artırılmalıdır. Amaç, alt kenardaki donatı çekme gerilmesini orijinal değere yakın tutarken (%5'ten az bir sapma ile) daha gerçekçi yer değiştirme değerleri elde etmektir.

Yük aktarım elemanları iki bileşen içerir: taban plakası ve tekil ankraj. Taban plakası ile başlayalım. Konumu belirtmek için bir referans yüzey ve kenar seçilmelidir. Bunlar, X ve Y mesafelerinin ölçüldüğü koordinatların orijinini tanımlar. İki şekil tanımlama seçeneği vardır: Dikdörtgen ve Çokgen.

Taban plakası, basınç gerilmelerini aktaran ve kullanıcı tercih ederse kayma gerilmelerini de iletebilen bir temas yoluyla betonarme elemana bağlanır. Seçilebilecek üç kayma aktarım mekanizması vardır:

• sürtünme yoluyla
• ankrajlar yoluyla
• kayma kaması yoluyla

Yazılım, bu kayma aktarım mekanizmalarının birleştirilmesine izin vermez.

Sürtünme seçeneği için sürtünme katsayısının tasarım değerinin girilmesi gerekir. Kayma kaması seçeneği için, geometri ve konum dahil olmak üzere çelik profilin girilmesi gerekir.

Taban plakalarının tüm olası konfigürasyonları şu makalede bulunabilir: Base Plates Options.

Taban plakası bir noktasal yük veya bir kuvvet grubu iletebilir. Noktasal yük için, model taban plakası üzerinde herhangi bir konumda altı iç kuvvetle (Fx, Fy, Fz, Mx, My ve Mz) yüklenebilir. Bir kuvvet grubu için kullanıcılar, kuvvetlerin konumlarını, büyüklüklerini ve yönlerini bir tabloya girebilir, bu da taban plakası üzerinde genel bir konumlandırmaya olanak tanır. Taban plakasının noktasal yüklendiğini ve üst yüzeyine kaynaklı herhangi bir takviye levhası veya elemanının bulunmadığını belirtmek önemlidir. Bu nedenle, doğru yük dağılımı için görece yüksek kalınlığa sahip, görece rijit bir taban plakası kullanmak önemlidir. Diğer bir seçenek ise, plaka rijitliği sorununu çözen Stub kullanmaktır.

İkinci bir yük aktarım elemanı olan tekil ankraj eklenebilir ve taban plakasıyla birbirine bağlanarak, örneğin dört ankrajla ankrajlanmış bir kolon taban plakası oluşturulabilir (aşağıdaki şekle bakınız). Taban plakası olmadan ayrı ankrajları modellemek de mümkündür.

Taban plakasıyla olan bağlantı hakkında daha fazla bilgi Theoretical background bölümünde bulunabilir.

Konum ve geometri açısından, ankrajlar bloğun yüzeyine ve kenarına referanslıdır; bu, taban plakasında olduğu gibi göreceli konumun belirlenmesini de içerir. Elbette, ankrajın beton içindeki uzunluğunu ve beton yüzeyinin üzerindeki uzunluğunu belirtmek mümkündür.

Ankrajlar iki varyantta uygulanır:

• Yerinde dökme 
• Yapıştırma ankrajlar

Yerinde Dökme Donatı için, Aderans dayanımı EN 1992-1-1 bölüm 8.4.2'ye göre kullanılır. Ayrıca, bu ankraj türü için de geleneksel donatıda olduğu gibi Ankraj tipini belirtmek mümkündür.

Yapıştırma ankrajlar için, kullanıcının uygulanan yapıştırma harcının teknik veri sayfasından bulabileceği aderans dayanımını doğrudan girmek mümkündür. Aderans dayanımının tasarım değerinin girilmesi gerektiğini unutmayın. Aşağıdaki makale, bu değeri bulmanıza yardımcı olacaktır. 

Tüm ankraj seçeneklerini şu makalede görebilirsiniz: Single Anchor Options

Ankraj ile taban plakası arasındaki bağlantının davranışının kapsamlı bir açıklaması Theoretical background bölümünde yer almaktadır.

Yükleme

Yük durumları, 2D betonarme elemanlar için olduğu gibi tanımlanabilir. Bu, her yük durumuna Sabit veya Hareketli yük tipi atanabileceği anlamına gelir. Sabit yük durumları modele önce uygulanır ve başarılı bir hesaplamanın ardından Hareketli yük durumları uygulanır.

Yük darbesi tipleri

Her yük durumuna toplam 4 tip yük darbesi eklenebilir.

Yüzey yüklerinin tanımı, Yüzey mesnedinin tanımıyla aynıdır. Bu, iki şekilde belirtilebileceği anlamına gelir: Tüm yüzey ve Çokgen çizgi. Yüzey yükleri durumunda, yük şiddeti tabii ki üç genel yönde girilir.

Kuvvet grubu, bir tablo kullanarak model üzerindeki herhangi bir yerde üç yönde kuvvetleri belirtmenize olanak tanıyan bir yük varlığıdır. Taban plakasına veya bir beton bloğun yüzeyine referans olarak verilebilir. Tablo girişi için, elektronik tablo programından kopyala-yapıştır işlevini kullanmak yine mümkündür.

Öz ağırlık her modele dahil edilmelidir. Örneğin, bir eğilme momenti ile yüklenen beton temeller bu şekilde kolayca devrilmez.

Nokta yükleri, genel konumda Fx, Fy, Fz, Mx, My ve Mz olmak üzere altı iç kuvvet ile doğrudan taban plakasına yüklenebilir. 

Taban plakası kullanılırken, bu kuvvetin doğrudan gerçekçi, şekil değiştirebilen bir taban plakasına uygulanması, plaka, ankrajlar ve beton üzerinde gerçekçi olmayan gerilme yeniden dağılımına yol açabilir. Bu nedenle ikinci seçeneği - saplamayı - kullanmak daha uygundur.

Saplama

Saplama, taban plakasının üzerindeki kolonun kısa bir kısmı ile temsil edilir; bu, bir kabuk eleman yapısı olarak modellenir ve iç kuvvetler ile plaka arasında fiziksel olarak doğru bir arayüz gibi davranır. Standart bir kesit veritabanı kullanılır.

6 bileşenli iç kuvvet seti (kuvvetler ve momentler), saplamanın alt yüzeyinde - yani kolonun tabanında - tek bir noktaya uygulanır.

Sınırlar, kuvvetleri saplamanın üst yüzeyine aktarır; buradan kuvvetler doğal olarak saplama boyunca taban plakasına, ankrajlara ve betona yeniden dağıtılır.

Bu yaklaşım, kolon ile plaka arasındaki gerçekçi rijitlik etkileşimini korur ve herhangi bir manuel yeniden dağıtım veya yapay varsayım ihtiyacını ortadan kaldırır.

Saplama, IDEA StatiCa sürüm 25.1'de kullanıma sunulmuştur.

Kombinasyonlar

IDEA StatiCa Detail'deki analiz doğrusal olmadığından, doğrusal olmayan kombinasyonlar adı verilen kombinasyonlar kullanılır. Bu, tek tek yük durumlarının hesaplanmadığı ve sonuçların daha sonra toplanmadığı anlamına gelir. Aksine, aynı yük tipine sahip yük durumları, kombinasyonlarda tanımlanan ilgili katsayılarla birlikte hesaplamadan önce toplanır ve ardından tek tek kombinasyonlar hesaplanır. Bu nedenle, en az bir kombinasyonun mevcut olması, hesaplamanın başlatılması için bir ön koşuldur.

Yalnızca ULS için kombinasyonlar tanımlanabilir.

Model, Group of bars 3D ile donatılabilir. Bu donatı tipi birçok seçenek içerir ve bunları aşağıdaki metinde ele alacağız. Buna göre, çubuk şekli Tanımlarının 4 tipi belirtilebilir:

• İki noktayla
• Yüzey kenarı üzerinde
• Birden fazla kenarda yüzey kenarı üzerinde
• Çoklu çizgi üzerinde

Bu elemanların her biri için elbette çapı ve malzemeyi, çubukların başlangıcındaki ve sonundaki Ankraj tipi dahil olmak üzere belirtebilirsiniz.

Çubuğun İki noktayla şekil tanımı kendiliğinden açıklayıcıdır. X, Y, Z kartezyen koordinatlarından oluşan iki set girmeniz gerekir.

Yüzey kenarı üzerinde tanımı, donatı çubuklarını istenen konuma yerleştirmek için birçok kontrol sunar. Donatı çubuklarını birden fazla katmanda, bir katmanda birden fazla çubukla, çubuklar arasında ve katmanlar arasında belirtilen mesafelerle girebilirsiniz. Elbette referans yüzeyi ve kenarını da belirtmek gerekir. Ardından, referans yüzeyden (aşağıdaki şekilde yüzey [1]) mesafeyi tanımlayan Yüzey kaplaması ve eklerin yan yüzeylerden (aşağıdaki şekilde yüzey [4], [5] ve [2]) mesafesini tanımlayan Kenar kaplaması belirtilmelidir; bunlar Ayarlardan veya Kullanıcı girişi olarak belirtilebilir. Aktif Proje öğesi için varsayılan kaplama değeri (Ayarlardan), ağacın ilk öğesinde (varsayılan olarak DRM1 olarak adlandırılır) bulunabilir. Bu, bu makalenin başında tanımlanmıştı. Kenar kaplaması, her Group of bars için benzersiz bir değer olarak ayarlanabilir.

Son olarak, bu giriş tipi için Kenar üzerindeki Konum düzenlenebilir. Örneğin, aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi, Kullanıcı tanımlı Kenar kaplamasının yalnızca alt yüzeye [5] uygulanacağı şekilde donatıyı belirtmek mümkündür. Yan yüzeyler, başlangıç ve sonun Uzatması ile kontrol edilir.

Bir diğer tanım tipi ise Birden fazla kenarda yüzey kenarı üzerindedir. Burada, aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi, donatının yerleştirileceği kenarların veya yüzeylerin bir listesini, her yüzey için kaplama katmanlarının bir listesiyle birlikte belirtmek mümkündür.

Kaplama, öncekinde olduğu gibi Ayarlardan seçeneği kullanılarak da belirtilebilir. Yine, referans yüzeyden donatıyı Yüzey kaplaması kullanarak ötelemek ve katmanların Sayısını ve Mesafesini belirtmek mümkündür. Uçları İlk kenar ve Son kenardan uzatmak veya kısaltmak da mümkündür.

Donatıyı tanımlamanın son yolu Çoklu çizgi üzerindedir. Yukarıda bahsedilen model varlıklarında olduğu gibi, donatı bir elektronik tablo programından kopyalanan koordinatların bir listesi kullanılarak belirtilebilir. Bu durumda, daha iyi yönlendirme için donatının görüntülendiği bir 3D sahne de ayrıca mevcuttur ve iki eksen etrafında döndürmelere olanak tanır.

Grobeton bir blok içindeki ankraj, IDEA StatiCa Connection'da modellenebilir ve yönetmelik kontrolü yapılabilir. Ankrajın kenara yakın olması gibi belirli durumlarda, olası göçme modları nedeniyle tasarım yetersiz kalır ve ek donatı gereklidir. Bu özellik Connection uygulamasında mevcut olmasa da, doğrudan Detail uygulamasına devam etmek mümkündür.

3D Detail, betonarme bloklara ankraj çözümüne ve hem ankraj elemanlarının hem de betonarme bloğun kendisinin analizine odaklanmıştır. Ayrıca, süreci basitleştirmek için Connection ve Detail uygulamaları arasında doğrudan bir bağlantı uygulanmıştır. Eurocode veya AISC'ye göre ankraj tasarlayan Connection kullanıcıları, modellerini tek bir düğmeye tıklayarak Connection'dan gelişmiş 3D Detail'e aktarabilir.

• Aktarıma yalnızca ankraj için izin verilir. Connection modelinde betonarme blok yoksa, Detail'e aktarım devre dışı bırakılır ("RC check").
• Connection'daki model hesaplanmış olmalıdır. Sonuçlar mevcut değilse, aktarım simgesi ("RC check") devre dışı bırakılır. Aktarım işlevi için betonarme uygulamaları için geçerli lisanslara sahip olmak da gereklidir. Aksi takdirde, aktarım seçeneği yeniden devre dışı bırakılır.
• Aktarım için yalnızca bir betonarme bloğa izin verilir.
• Bazı ankraj tipleri aktarım için desteklenmez ve ayrıca kenar ankrajı olarak adlandırılan aktarımı da önermiyoruz. Sınırlamaların ayrıntılı bir dökümü şu makalede sunulmuştur: 3D Detail için Bilinen Sınırlamalar

Birleşim, aşağıdakiler dahil olmak üzere aktarılır 

• Betonarme blok
• Ankrajlar
• Taban plakaları
• Yükler

Connection'daki ilgili ayarlara göre belirlenen ek bilgi ve parametreler:

• Kesme aktarımı (Ankrajlar, Kayma kamaları ve Sürtünme yoluyla) 
• Malzeme
• Ankraj Tipi
• Uçtaki ankraj tipi
• Sürtünme katsayısı

Aktarılabilen olası ankraj konfigürasyonları ve tipleri aşağıdaki makalelerde bulunabilir:

Ankraj tipleri

Taban Plakası seçenekleri

Connection'dan Detail'e adım adım aktarım

Öncelikle, Connection'da Eurocode/AISC'ye göre bir ankraj modeli oluşturun ve Calculate düğmesine tıklayın.

Sonuçlar mevcut olduğunda, temel aktarımı etkinleştirilir. Şeritteki "RC Check" düğmesine tıklandığında, yeni oluşturulacak Detail dosyasının konumunu ve adını soran bir iletişim kutusu görünür.

Başarılı bir aktarımdan sonra, Detail'de proje oluşturulur. Betonarme bloğun ve taban plakasının geometrisi, ankrajların konumu ve özellikleri ile yük otomatik olarak Detail'e aktarılır. Betonarme bloğun alt yüzeyine yerleştirilen yüzey mesnedi otomatik olarak oluşturulur. 

Not: Yalnızca Z yönündeki ayarların kontrol edilmesi gerekir. (Temel ayakları için zemin rijitliği ayarıyla yalnızca basınç kullanıyoruz; devam eden bir yapı için çekme mesnedini de etkinleştirebiliriz).

Bu sürecin en zorlu kısmı yük aktarımıdır. Connection'da hesaplanan her yük etkisi için, karşılık gelen yük durumu ve ULS kombinasyonu Detail'de otomatik olarak oluşturulur.

• Taban plakası, Kuvvet Grubu olarak modellenen kaynaklardaki kuvvetler tarafından yüklenir. Taban plakasının kendisinin yüklenmesi için, aktarılan yükleme, Connection modelindeki taban plakası ve çelik elemanlar arasındaki kaynaklardaki gerilmeleri takip eden bir kuvvet grubu ile temsil edilir.

• Ankrajlar, taban plakasından bağımsız olarak modellenir ve yüklenir; noktasal yükler tarafından eksenel olarak yüklenirler. Ankrajların yüklemesi, sahnede zıt yönlerde bir ok çifti ile temsil edilir. Bir ok, yalnızca ankrajın üst kısmına etki eden çekme kuvvetini temsil eder. Diğeri, taban plakasına etki eden basınç kuvvetini temsil eder. 

Ankrajlar doğrudan kuvvetlerle yüklendiğinden, "Eksenel kuvvetlerin aktarımı" onay kutusu varsayılan olarak işaretsizdir. 

Not: Aşağıdaki şekil, eksenel kuvvet aktarımının aktarımdan sonra doğru şekilde kontrol edildiği yerinde dökme plakalar için geçerli değildir. Bunun nedeni Teorik Arka Plan'da bulunabilir.

• Kesme, Connection'daki ayara göre şu seçeneklerden biriyle aktarılır – ankrajlar, kayma kamaları veya sürtünme. Kesme kuvveti ankrajlar tarafından aktarılıyorsa, "Kesmenin aktarımı" onay kutusunun işaretini kaldırarak belirli ankrajları kapatabilirsiniz. 
• Sürtünme veya kayma kamaları ayarlanmışsa, ankrajlardaki kesme modelde asla dikkate alınmaz. (Onay kutusu seçili olsa bile.)

Ardından yukarıda belirtilen araçları kullanarak gerekli donatıyı ekleyin ve modeli hesaplayın. Yapıştırıcılı (sonradan yerleştirme) ankrajlar için üretici parametrelerine göre Tasarım Aderans Dayanımını ayarlamayı unutmayın. 

Belirtilen yükün betonarme bloğu devirmeyeceğini kontrol etmek de iyi bir fikirdir. Devrilme, öz ağırlık veya yeterli basınç normal kuvveti ile önlenebilir. Bileşke düşey kuvvet pozitifse (blok mesnetten kalkacaktır), hesaplama da başarısız olur. 

Beton çekmede çalışmadığından, alt donatı ile mesnet arasındaki kaplama soyulacaktır. 

Taban plakasına veya ankrajlara etki eden ve aşağıdaki şekilde gösterilen aktarılan kuvvetlerin ayrıntılı açıklaması Teorik arka plan'da bulunabilir. 

Connection'dan Detail'e tek yönlü senkronizasyon

Connection uygulaması, modeli sıfırdan yeniden oluşturma ihtiyacını ortadan kaldırarak bir Detail projesini en güncel Connection verileriyle senkronize etmek için bir "Update Existing" işlevi sağlar.

Güncelleme işlemi aşağıdaki verileri senkronize eder:

• Betonarme blok: geometri ve malzeme
• Taban plakası / yerinde dökme plaka: geometri ve malzeme
• Ankrajlar / bağlantı elemanları: geometri ve malzeme
• Yük verisi: yük durumları, darbeler ve kombinasyonlar

Ayarlar aktarılmaz/senkronize edilmez, bu nedenle yönetmelik her zaman doğru şekilde ayarlanmalıdır.

Güncelleme sırasında, orijinal olarak Connection'dan oluşturulan varlıklar şu şekilde işlenir: mevcut varlıklar yeni verilerle güncellenir, Connection'da artık bulunmayan varlıklar silinir ve Connection'daki yeni varlıklar Detail projesine eklenir. Doğrudan Detail'de oluşturulan varlıklar, negatif hacimler, kesitler, boolean işlemleri, donatı, plakalar, ankrajlar ve yük durumları dahil olmak üzere değişmeden kalır.

Güncellemeden önce, sistem bir yedekleme oluşturulmasını ister ve yedeklemeler önceki durumun kurtarılmasını sağlamak için otomatik olarak aynı klasörde saklanır.

İş akışı, hem Connection hem de Detail'de birden fazla proje öğesini destekler. Bir varyant oluşturmak için bir Connection proje öğesini kopyalamak ve ardından karşılık gelen Detail projesiyle senkronize etmek mümkündür. Birden fazla proje öğesi içeren Detail projeleri için de güncellemeler desteklenir, böylece tüm ilgili veriler tutarlı kalır.

Not: EN için IDEA StatiCa sürüm 24.1'de yayınlandı. AISC uygulanarak, ankraj elemanı seçenekleri eklenerek ve sınırlamalar iyileştirilerek kademeli olarak geliştirildi. Tam işlevsellik dahil bu makale, sürüm 26.0'dan itibaren geçerlidir. Bireysel değişiklikler sürüm notlarında görülebilir.

Sonuçların gösterimi 2D Detail ile çok benzerdir. Ancak, özellikle betonarme üzerindeki sonuçlar ve ankrajların sonuçları söz konusu olduğunda bazı önemli farklılıklar bulunmaktadır. Aşağıdaki bölümde, bahsedilen farklılıklara odaklanarak mevcut tüm sonuçları inceleyeceğiz. Kontrol sekmesinde toplam 4 tür sonucu görüntüleyebilirsiniz:

• Özet
• Yönetmeliklere dayalı Dayanım ve Ankraj kontrolü
• Donatının ankrajı
• Diğer ek sonuçlar

Özet sonuçlarındaki gerilme akışı, size temel bir genel bakış sağlamak için betonarmedeki asal basınç gerilmelerinin vektörlerini ve donatı ile ankrajların kullanım oranını gösterir. 

Betonarme, donatı ve ankrajların dayanım kontrolü

Dayanım kontrolünde, betonarme için gerilme ve gerinim yeniden dağılımını görüntüleyebilirsiniz. Üst şeritteki Sonuçlar araç çubuğunda, neyin görüntüleneceğini kontrol edebilirsiniz. Ayrıca σ_c,eq/σ_lim ve ε/ε_lim oranlarının yanı sıra plastik gerinimi, üç eksenlilik seviyesini σ_c3/σ_lim ve betonarme için asal gerilme yönünü de görüntülemek mümkündür. Dayanım bölümündeki tüm sonuçlar Taşıma Gücü Sınır Durumu (ULS) ile ilgilidir.

Not: Eşdeğer Asal gerilme σ_c,eq'nin sıkıştırılmış taban plakasının hemen altında sıfır olduğunu fark edebilirsiniz. Lütfen σ_c,eq'nin tanımlandığı Teorik arka plan bölümünü okuyun. Ya da bu doğrulama makalesini inceleyebilirsiniz; burada bu olgu, iyi bilinen bir üç eksenli test kullanılarak açıklanmış ve doğrulanmıştır: Üç eksenli gerilme – aktif sargılama etkisi

Malzemeler özelliklerde değiştirilebilir. 

Donatı kontrolü çok benzer bir şekilde gerçekleştirilir; burada yine hesaplanan gerilme/gerinim değerlerini sınır değerlerle karşılaştırırız - σ_s/σ_lim ve ε_s/ε_lim.

Ankrajlar için iki kontrolümüz vardır. Biri donatıdaki ile aynıdır — sınır değerleri karşılaştırır - σ_s/σ_lim ve ε_s/ε_lim.

Not: Her ankrajın, otomatik olarak uç durumlar olarak hesaplanan birkaç konumda doğrulandığını fark edebilirsiniz.

Ankrajların tasarım yönetmeliğine göre yönetmelik kontrolü

Buna ek olarak, standarda göre ampirik olarak yapılan tasarım yönetmeliğine dayalı kontrollerimiz (EN, ACI/AISC, AUS) bulunmaktadır. Dikkate alınan belirli standart, ayarlarda görülebilir; burada kullanılan ankraj türüne (betonarme ile doğrudan temas halindeki taban plakası, harçla doldurulmuş taban plakası ve boşluklu taban plakası) bağlı olarak ve bölgesel uygulamalara dayalı gerekli standarda göre farklı bir standart seçmek de mümkündür.

Uygulanan yönetmelikler: EN 1992-4, EN 1993-1-8, EN 1994-1-1, ACI318-19, AISC 360-16, AS3600, AS 5216, AS 4100

Yönetmelik ayarları Proje Ayarları'nda değiştirilebilir; burada bölümler, proje oluşturulduğunda seçilen yönetmeliğe göre görünecektir. Connection'dan içe aktarırken, aynı yönetmeliğin ayarlandığını kontrol etmeniz önerilir.

Teorik Arka Plan bölümü - Taşıma Gücü Sınır Durumu Kontrolleri'nde, kullanılan tüm formüller de dahil olmak üzere her kontrol ayrıntılı olarak açıklanmaktadır.

Donatının ankrajı

Ankraj kontrolü, donatı ve ankrajlar üzerindeki aderans gerilmesi ve toplam kuvvet hakkında bilgi verir.

Yüzey mesnet reaksiyonları

Reaksiyonlar ve Yükler bölümünde yüzey mesnet reaksiyonlarını görüntüleme seçeneği bulunur. Reaksiyonlar iki modda görüntülenebilir:

• Yoğunluk – Yüzey reaksiyonları, mesnet alanı üzerindeki dağılımı göstermek için izobantlar kullanılarak betonarme bloğunun mesnetlenen yüzeyinde gösterilir.

• Bileşke – Her mesnet için bileşke reaksiyon, büyüklüğü ve yönünü belirten bir ok olarak mesnedin ağırlık merkezinde gösterilir.

Her iki modda da reaksiyonlar, mesnedin Global Koordinat Sistemi (GCS)'nde veya Yerel Koordinat Sistemi (LCS)'nde görüntülenebilir.

Özellik Tablosu'ndaki yeni bir tablo, tek tek mesnetler için özetlenmiş reaksiyonları listeler; bu da global veya yerel koordinatlarda kullanılabilir.

Ayrıca, reaksiyon dağılımı, kullanıcı tarafından oluşturulan kesit görünümlerinde görselleştirilebilir.

Ek gelişmiş sonuçlar

Son olarak, uygulamada Yardımcı sonuçları görüntüleyebilirsiniz - Deformasyon, Donatı oranı ve Tensör betonarme değerleri. İlk tür olan Deformasyon, ULS doğrusal olmayan modelinin ölçeklendirilmiş deformasyonlarını görüntüleyebilir.

Donatı oranı, Çekme rijitliği etkisini hesaplamak için kullanılan değerleri gösterir.

Tensör betonarme değerleri, betonarmedeki asal gerilmelerin yoğunluklarını ve yönlerini görüntülemenize olanak tanır. 

Sonuç kesitleri de kullanılabilir.

Kesit Sonuçları, betonarme eleman içindeki gerilmelere ilişkin öngörü sağlar. İstenilen sayıda kesit, herhangi bir düzlemde oluşturulabilir.

3D modeller için beton sonuçlarını görüntülemek üzere bir seçenek bulunur - Kesit sonuçları. Kesitleri tanımlamak veya değiştirmek için, sahnenin sağ üst köşesindeki görünüm kontrolünde bulunan kesit düğmesini kullanmanız gerekir.

Ardından kesit düğmesini basitçe açabilirsiniz ve sonuçlar belirtilen kesit üzerinden görüntülenecektir.

Ayrıca görünümü 3D'den 2D'ye değiştirip, daha iyi netlik için seçilen kesiti 2D olarak görüntüleme seçeneği de bulunur.

Gerilme kontrolü 

Sonuçların ve 3D Detail'de uygulanan teorinin daha iyi anlaşılması için ikonografi önemli ölçüde geliştirilmiştir. "Dayanım" bölümünde, beton gerilme değerlendirmesi altında, yeni ikonlar ve en önemlisi, temel teoriyi açıklayan araç ipuçları bulacaksınız. Bu araç ipuçları teorik arka plana karşılık gelmektedir.

IDEA StatiCa 24.0.2 sürümünde yayımlandı

Uygulamalarımızda standart olduğu gibi, tüm sonuçlar Teorik altyapı, kullanıcı paragrafları ve daha fazlasını içeren otomatik olarak oluşturulan bir rapora yazdırılabilir.