Idea Statica
  • Stal
  • Beton
  • BIM i przepływy pracy
  • Wsparcie i nauka
  • Cennik
  • Firma
  • Przegląd stali
  • Projektowanie połączeń
  • Projektowanie elementów
  • Projektowanie parametryczne
  • Studium przypadków – stal
  • Przegląd betonu
  • Ściany i strefy nieciągłości
  • Projektowanie zakotwień
  • Studium przypadków – beton
  • Przegląd BIM
  • Obsługiwane integracje
  • Checkbot
  • Viewer
  • API
  • Centrum wsparcia
  • E-learning i certyfikacja
  • Blog
  • Pliki do pobrania i licencjonowanie
  • Plany
  • Bezpłatne narzędzie społecznościowe
  • Klienci korporacyjni
  • Studenci i wykładowcy
  • Ile zaoszczędzisz?
  • O nas
  • Kontakt
  • Badania i rozwój
  • Autoryzowani resellerzy
  • Poznaj naszych klientów
  • Stal
    Przegląd staliProjektowanie połączeńProjektowanie elementówProjektowanie parametryczneStudium przypadków – stal
  • Beton
    Przegląd betonuŚciany i strefy nieciągłościProjektowanie zakotwieńStudium przypadków – beton
  • BIM i przepływy pracy
    Przegląd BIMObsługiwane integracjeCheckbotViewerAPI
  • Wsparcie i nauka
    Centrum wsparciaE-learning i certyfikacjaBlogPliki do pobrania i licencjonowanie
  • Cennik
    PlanyBezpłatne narzędzie społecznościoweKlienci korporacyjniStudenci i wykładowcyIle zaoszczędzisz?
  • Firma
    O nasKontaktBadania i rozwójAutoryzowani resellerzyPoznaj naszych klientów
14-dniowy okres próbny
14-dniowy okres próbny

Zapisz się do naszego newslettera

Firma

  • O nas
  • Partnerstwa
  • Kariera
  • Opatentowana technologia dla inżynierów konstruktorów

Zasoby

  • Projekty klientów
  • Studium przypadków
  • IDEA StatiCa Connection Library
  • Weryfikacja poprawności obliczeń

Prawne

  • IDEA StatiCa UMOWA LICENCYJNA UŻYTKOWNIKA KOŃCOWEGO
  • Globalna polityka prywatności
  • Warunki korzystania z usługi – IDEA StatiCa Viewer
  • Licencjonowanie

Pomoc

  • Kontakt
  • Prośba o wycenę
  • Dystrybutorzy
  • Pliki do pobrania
FacebookInstagramLinkedInYouTube

© IDEA StatiCa 2009-2026

Zaufany i używany na całym świecie przez inżynierów, producentów i konsultantów.

Centrum wsparciaPodstawy teoretyczneSprawdzenie elementów połączenia stalowego (IS 800)
Sprawdzenie elementów połączenia stalowego (IS 800)
Connection designSteelTheoretical backgroundIS (India)CBFEM

Sprawdzenie elementów połączenia stalowego (IS 800)

Ten artykuł jest również dostępny w
ENCZDEESFRITPTHUROKRPLTHTRVIZH
Przetłumaczono przez AI z języka angielskiego

Śruby, śruby sprężone i spoiny są sprawdzane zgodnie z IS 800: Indian Standard, General Construction in Steel, Code of Practice (Third Revision). Beton na docisk jest projektowany zgodnie z IS 456: Indian Standard, Plain and Reinforced Concrete, Code of Practice (Fourth revision).

Sprawdzenie normowe płyt według normy indyjskiej

Wynikowe naprężenie zastępcze (HMH, von Mises) oraz odkształcenie plastyczne są obliczane dla płyt. Gdy obliczeniowa granica plastyczności, fy/γm0f_y / \gamma_{m0}fy​/γm0​ (IS:800, Cl. 5.4.1), na dwuliniowym diagramie materiałowym zostaje osiągnięta, przeprowadzane jest sprawdzenie zastępczego odkształcenia plastycznego. Wartość graniczna 5% jest zalecana w Eurokodzie (EN 1993-1-5 App. C, Par. C8, Note 1). Wartość tę można modyfikować w ustawieniach normy, jednak badania weryfikacyjne zostały przeprowadzone dla tej zalecanej wartości. 

Element płytowy jest podzielony na 5 warstw, a zachowanie sprężyste/plastyczne jest analizowane w każdej z nich. Program wyświetla najgorszy wynik spośród wszystkich warstw.

Naprężenie może być nieznacznie wyższe niż obliczeniowa granica plastyczności. Przyczyną jest niewielkie nachylenie gałęzi plastycznej wykresu naprężenie-odkształcenie, które jest stosowane w analizie w celu poprawy stabilności obliczeń.

Sprawdzenie normowe spoin według norm indyjskich

Spoiny czołowe

Weryfikacja spoin czołowych z pełnym przetopem nie jest przeprowadzana, ponieważ przyjmuje się, że mają one taką samą nośność jak profil, o ile materiał podstawowy dla spoiny czołowej jest lepszy od materiału profilu (IS 800:2007, 10.5.7.1.2).

Spoiny pachwinowe

Spoiny pachwinowe są sprawdzane zgodnie z IS 800, Cl. 10.5.10.1.1:

fe=fa2+3q2≤fwd=fu3γmwf_e = \sqrt{f_a^2 + 3q^2} \le f_{wd} = \frac{f_u}{\sqrt{3} \gamma_{mw}}fe​=fa2​+3q2​≤fwd​=3​γmw​fu​​

gdzie:

  • fef_efe​ – naprężenie zastępcze w spoinie
  • faf_afa​ – naprężenia normalne, ściskające lub rozciągające, od siły osiowej lub momentu gnącego
  • qqq – naprężenie ścinające od siły poprzecznej lub rozciągania
  • fwdf_{wd}fwd​ – obliczeniowa wytrzymałość spoiny pachwinowej
  • fuf_ufu​ – mniejsza z wytrzymałości na rozciąganie spoiny lub materiału podstawowego; przyjmuje się, że wytrzymałość elektrody spawalniczej jest wyższa niż materiału podstawowego
  • γmw\gamma_{mw}γmw​ – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla spoin – IS 800, Tabela 5; edytowalny w ustawieniach normy

Wykresy spoin przedstawiają naprężenia według następującego wzoru:

σ=σ⊥2+τ⊥2+3τ∥2\sigma = \sqrt{\sigma_{\perp}^2 + \tau_{\perp}^2 + 3 \tau_{\parallel}^2 }σ=σ⊥2​+τ⊥2​+3τ∥2​​

Sprawdzenie normowe śrub według normy indyjskiej

Nośność śrub na ścinanie

Obliczeniowa nośność śruby, VdsbV_{dsb}Vdsb​, wyznaczona na podstawie nośności na ścinanie, jest podana w IS 800, pkt 10.3.3:

Vsb≤VdsbV_{sb} \le V_{dsb}Vsb​≤Vdsb​

gdzie:

  • Vdsb=Vnsb/γmbV_{dsb} = V_{nsb}/\gamma_{mb}Vdsb​=Vnsb​/γmb​ – obliczeniowa nośność śruby na ścinanie
  • Vnsb=fub3AeV_{nsb} = \frac{f_{ub}}{\sqrt{3}} A_eVnsb​=3​fub​​Ae​ – charakterystyczna nośność śruby na ścinanie
  • fubf_{ub}fub​ – wytrzymałość śruby na rozciąganie;
  • AeA_eAe​ – pole przekroju czynnego na ścinanie; Ae=AnA_e = A_nAe​=An​ gdy płaszczyzna ścinania przecina gwint, Ae=AsA_e = A_sAe​=As​ gdy gwint nie występuje w płaszczyźnie ścinania
  • AnA_nAn​ – netto pole przekroju czynnego śruby na rozciąganie
  • AsA_sAs​ – pole przekroju poprzecznego trzpienia śruby
  • γmb=1.25\gamma_{mb} = 1.25γmb​=1.25 – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla śrub – typ dociskowy – IS 800, Tabela 5; edytowalny w ustawieniach normy

Gdy długość chwytu śrub lgl_glg​ (równa całkowitej grubości łączonych blach) jest większa niż 5d5d5d, obliczeniowa nośność na ścinanie VdsbV_{dsb}Vdsb​ jest redukowana współczynnikiem βlg\beta_{lg}βlg​ – IS 800, pkt 10.3.3.2:

βlg=83+lg/d\beta_{lg} = \frac{8}{3+l_g/d}βlg​=3+lg​/d8​

Zgodnie z IS 800, pkt 10.3.3.3, obliczeniowa nośność na ścinanie śrub przenoszących ścinanie przez blachę wypełniającą o grubości tpk≥6t_{pk} \ge 6tpk​≥6 mm powinna być zmniejszona przez współczynnik:

βpk=(1−0.0125tpk)\beta_{pk} = (1-0.0125 t_{pk})βpk​=(1−0.0125tpk​)

Każda płaszczyzna ścinania jest sprawdzana oddzielnie, a wynik najbardziej niekorzystny jest prezentowany.

Nośność śrub na docisk

Obliczeniowa nośność śruby na docisk na dowolnej blasze, wyznaczona na podstawie nośności na docisk, jest podana w IS 800, pkt 10.3.4:

Vsb≤VdpbV_{sb} \le V_{dpb}Vsb​≤Vdpb​

gdzie:

  • Vdpb=Vnpb/γmbV_{dpb} = V_{npb} / \gamma_{mb}Vdpb​=Vnpb​/γmb​ – obliczeniowa nośność śruby na docisk
  • Vnpb=2.5kbdtfuV_{npb} = 2.5 k_b d t f_uVnpb​=2.5kb​dtfu​ – charakterystyczna nośność śruby na docisk
  • kb=min⁡{e3d0, p3d0−0.25, fubfu, 1.0}k_b = \min \left \{ \frac{e}{3d_0}, \, \frac{p}{3d_0}-0.25, \, \frac{f_{ub}}{f_u}, \, 1.0 \right \}kb​=min{3d0​e​,3d0​p​−0.25,fu​fub​​,1.0} – współczynnik uwzględniający geometrię złącza i wytrzymałość materiału
  • eee – odległość od krawędzi łącznika w kierunku docisku
  • ppp – rozstaw łączników w kierunku docisku
  • fubf_{ub}fub​ – wytrzymałość śruby na rozciąganie
  • fuf_ufu​ – wytrzymałość blachy na rozciąganie
  • ddd – nominalna średnica śruby
  • d0d_0d0​ – średnica otworu na śrubę
  • ttt – grubość blachy
  • γmb=1.25\gamma_{mb} = 1.25γmb​=1.25 – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla śrub – typ dociskowy – IS 800, Tabela 5; edytowalny w ustawieniach normy

Docisk na każdą blachę jest sprawdzany oddzielnie, a wynik najbardziej niekorzystny jest prezentowany.

Nośność na docisk jest redukowana dla otworów powiększonych i podłużnych przez współczynnik:

  • 0.7 – dla otworów powiększonych i krótkich podłużnych
  • 0.5 – dla długich otworów podłużnych

Wymiary otworów powiększonych, krótkich podłużnych i długich podłużnych są określane zgodnie z IS 800, Tabela 19.

Nośność śrub na rozciąganie

Śruba poddana obliczeniowej sile rozciągającej jest sprawdzana zgodnie z IS 800, pkt 10.3.5:

Tb≤TdbT_b \le T_{db}Tb​≤Tdb​

gdzie:

  • Tdb=Tnb/γmbT_{db} = T_{nb} / \gamma_{mb}Tdb​=Tnb​/γmb​ – obliczeniowa nośność śruby na rozciąganie
  • Tnb=min⁡{0.9fubAn, fybAs(γmb/γm0)}T_{nb} = \min \{ 0.9 f_{ub} A_n, \, f_{yb} A_s (\gamma_{mb} / \gamma_{m0}) \}Tnb​=min{0.9fub​An​,fyb​As​(γmb​/γm0​)} – charakterystyczna nośność śruby na rozciąganie
  • fubf_{ub}fub​ – wytrzymałość śruby na rozciąganie
  • fybf_{yb}fyb​ – granica plastyczności śruby
  • AnA_nAn​ – netto pole przekroju czynnego śruby na rozciąganie
  • AsA_sAs​ – pole przekroju poprzecznego trzpienia śruby
  • γmb=1.25\gamma_{mb} = 1.25γmb​=1.25 – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla śrub – typ dociskowy – IS 800, Tabela 5; edytowalny w ustawieniach normy
  • γm0=1.1\gamma_{m0} = 1.1γm0​=1.1 – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla nośności wyznaczonej przez uplastycznienie – IS 800, Tabela 5; edytowalny w ustawieniach normy

Śruba poddana kombinacji ścinania i rozciągania

Śruba przenosząca jednocześnie obliczeniową siłę ścinającą i obliczeniową siłę rozciągającą powinna zgodnie z IS 800, pkt 10.3.6 spełniać:

(VsbVdb)2+(TbTdb)2≤1.0\left( \frac{V_{sb}}{V_{db}} \right)^2 + \left( \frac{T_{b}}{T_{db}} \right)^2 \le 1.0(Vdb​Vsb​​)2+(Tdb​Tb​​)2≤1.0

gdzie:

  • VsbV_{sb}Vsb​ – obliczeniowa siła ścinająca
  • Vdb=min⁡{Vdsb, Vdpb}V_{db} = \min \{ V_{dsb}, \, V_{dpb} \}Vdb​=min{Vdsb​,Vdpb​} – obliczeniowa nośność śruby na ścinanie – IS 800, pkt 10.3.2
  • VdsbV_{dsb}Vdsb​ – obliczeniowa nośność na ścinanie
  • VdpbV_{dpb}Vdpb​ – obliczeniowa nośność na docisk
  • TbT_bTb​ – obliczeniowa siła rozciągająca
  • TdbT_{db}Tdb​ – obliczeniowa nośność śruby na rozciąganie

Sprawdzenie normowe śrub sprężonych według norm indyjskich

Odporność na poślizg

Odporność na poślizg śruby sprężonej jest sprawdzana zgodnie z IS 800, pkt 10.4.3:

Vsf≤VdsfV_{sf} \le V_{dsf}Vsf​≤Vdsf​

gdzie:

  • Vdsf=Vnsf/γmfV_{dsf} = V_{nsf} / \gamma_{mf}Vdsf​=Vnsf​/γmf​ – obliczeniowa nośność na ścinanie śruby wyznaczona przez poślizg dla połączenia ciernego
  • Vnsf=μfneKhF0V_{nsf} = \mu_f n_e K_h F_0Vnsf​=μf​ne​Kh​F0​ – charakterystyczna nośność na ścinanie śruby wyznaczona przez poślizg dla połączenia ciernego
  • μf\mu_fμf​ – współczynnik tarcia (współczynnik poślizgu) określony w IS 800, Tabela 20; edytowalny w ustawieniach normy
  • ne=1n_e = 1ne​=1 – liczba efektywnych powierzchni styku zapewniających odporność cierną na poślizg; każda płaszczyzna ścinania jest sprawdzana oddzielnie
  • KhK_hKh​ – współczynnik dla otworów na śruby; Kh=1.0K_h = 1.0Kh​=1.0 dla łączników w otworach standardowych, Kh=0.85K_h = 0.85Kh​=0.85 dla łączników w otworach powiększonych i krótkich szczelinowych, Kh=0.7K_h = 0.7Kh​=0.7 dla łączników w otworach długich szczelinowych
  • γmf\gamma_{mf}γmf​ – cząstkowy współczynnik bezpieczeństwa dla śrub – typ cierny – IS 800, Tabela 5, γmf=1.10\gamma_{mf}=1.10γmf​=1.10 jeśli odporność na poślizg jest projektowana przy obciążeniu eksploatacyjnym, γmf=1.25\gamma_{mf}= 1.25γmf​=1.25 jeśli odporność na poślizg jest projektowana przy obciążeniu obliczeniowym; edytowalny w ustawieniach normy
  • F0=Anf0F_0 = A_n f_0F0​=An​f0​ – minimalna siła sprężenia śruby (siła próbna) przy montażu
  • AnA_nAn​ – netto pole przekroju czynnego na rozciąganie śruby
  • f0=0.7fubf_0 = 0.7 f_{ub}f0​=0.7fub​ – naprężenie próbne

Nośność po poślizgu (IS 800, pkt 10.4.4) należy sprawdzić, zmieniając typ śruby z ciernego na dociskowy – interakcja rozciągania i ścinania dla obliczeniowej nośności przy obciążeniu obliczeniowym.

Nośność śrub na rozciąganie

Śruba poddana obliczeniowej sile rozciągającej jest sprawdzana zgodnie z IS 800, pkt 10.3.5:

Tf≤TdfT_f \le T_{df}Tf​≤Tdf​

gdzie:

  • Tdf=Tnf/γmfT_{df} = T_{nf} / \gamma_{mf}Tdf​=Tnf​/γmf​ – obliczeniowa nośność na rozciąganie śruby ciernej
  • Tnf=min⁡{0.9fubAn, fybAs(γmf/γm0)}T_{nf} = \min \{ 0.9 f_{ub} A_n, \, f_{yb} A_s (\gamma_{mf} / \gamma_{m0}) \}Tnf​=min{0.9fub​An​,fyb​As​(γmf​/γm0​)} – charakterystyczna nośność na rozciąganie śruby ciernej
  • fubf_{ub}fub​ – wytrzymałość na rozciąganie śruby
  • fybf_{yb}fyb​ – granica plastyczności śruby
  • AnA_nAn​ – netto pole przekroju czynnego na rozciąganie śruby
  • AsA_sAs​ – pole przekroju poprzecznego trzpienia śruby
  • γmf\gamma_{mf}γmf​ – cząstkowy współczynnik bezpieczeństwa dla śrub – typ cierny – IS 800, Tabela 5, γmf=1.10\gamma_{mf}=1.10γmf​=1.10 jeśli odporność na poślizg jest projektowana przy obciążeniu eksploatacyjnym, γmf=1.25\gamma_{mf}= 1.25γmf​=1.25 jeśli odporność na poślizg jest projektowana przy obciążeniu obliczeniowym; edytowalny w ustawieniach normy
  • γm0=1.1\gamma_{m0} = 1.1γm0​=1.1 – cząstkowy współczynnik bezpieczeństwa dla nośności wyznaczonej przez uplastycznienie – IS 800, Tabela 5; edytowalny w ustawieniach normy

Siły podważające są wyznaczane metodą elementów skończonych i są uwzględnione w sile rozciągającej.

Śruba cierna poddana kombinacji ścinania i rozciągania

Śruba wymagana do przeniesienia jednocześnie obliczeniowej siły ścinającej i obliczeniowej siły rozciągającej powinna zgodnie z IS 800, pkt 10.3.6 spełniać:

(VsfVdf)2+(TfTdf)2≤1.0\left( \frac{V_{sf}}{V_{df}} \right)^2 + \left( \frac{T_{f}}{T_{df}} \right)^2 \le 1.0(Vdf​Vsf​​)2+(Tdf​Tf​​)2≤1.0

gdzie:

  • VsfV_{sf}Vsf​ – przyłożona obliczeniowa siła ścinająca przy obciążeniu obliczeniowym
  • VdfV_{df}Vdf​ – obliczeniowa wytrzymałość na ścinanie
  • TfT_fTf​ – zewnętrznie przyłożona obliczeniowa siła rozciągająca przy obciążeniu obliczeniowym
  • TdfT_{df}Tdf​ – obliczeniowa wytrzymałość na rozciąganie

Sprawdzenie normowe bloku betonowego według norm indyjskich

Beton na docisk

Dostępne są dwie opcje sprawdzenia betonu na docisk:

  1.  Według IS 800, pkt 7.4
  2.  Według IS 456, pkt 34.4

Beton na docisk sprawdzany według IS 800, pkt 7.4

Maksymalne naprężenie docisku nie powinno przekraczać nośności na docisk równej 0.6fck0.6 f_{ck}0.6fck​, gdzie fckf_{ck}fck​ jest charakterystyczną wytrzymałością sześcienną betonu. Przyjmuje się, że wytrzymałość zaczynu jest wyższa niż wytrzymałość betonu fundamentu. Pkt 7.4.3.1 podaje wzór na minimalną grubość płyt podstawy słupów:

ts=2.5wc2γm0/fy>tft_s = \sqrt{2.5 w c^2 \gamma_{m0} / f_y} > t_fts​=2.5wc2γm0​/fy​​>tf​

gdzie:

  •  www – równomierne naprężenie od dołu na płytę podstawy przy obliczeniowym obciążeniu ściskającym osiowym
  •  ccc – wysięg płyty podstawy słupa poza obrys słupa
  •  fyf_yfy​ – granica plastyczności płyty podstawy słupa
  •  tft_ftf​ – grubość półki słupa
  •  γm0=1.1\gamma_{m0} = 1.1γm0​=1.1 – cząstkowy współczynnik bezpieczeństwa dla nośności wyznaczonej przez uplastycznienie – IS 800, Tabela 5; edytowalny w ustawieniach normy

Wzór można przekształcić w celu wyznaczenia wysięgu przy założeniu, że w=0.6fckw = 0.6 f_{ck}w=0.6fck​:

c=tsfy1.5fckγm0c = t_s \sqrt{\frac{f_y}{1.5 f_{ck} \gamma_{m0}}}c=ts​1.5fck​γm0​fy​​​

Pole Ac,effA_{c,eff}Ac,eff​ wyznaczane jest przez odsunięcie przekroju poprzecznego słupa (z usztywnieniami) przecinającego płytę podstawy o wysięg ccc. Drugie pole, AFEM,effA_{FEM,eff}AFEM,eff​, wyznacza obszar kontaktu między płytą podstawy a betonowym fundamentem (zaczynem) metodą elementów skończonych. Pole przenoszące siły ściskające, AeffA_{eff}Aeff​, jest częścią wspólną tych dwóch pól, Ac,effA_{c,eff}Ac,eff​ i AFEM,effA_{FEM,eff}AFEM,eff​. W stanie granicznym nośności przyjmuje się nośność na docisk 0.6fck0.6 f_{ck}0.6fck​ na tym polu AeffA_{eff}Aeff​.

Sprawdzenie betonu na docisk wykonywane jest w postaci naprężeń:

σc≤w\sigma_c \le wσc​≤w

gdzie:

  •  σc=NcAeff\sigma_c = \frac{N_c}{A_{eff}}σc​=Aeff​Nc​​ – średnie naprężenie docisku pod płytą podstawy
  •  NcN_cNc​ – siła ściskająca
  •  w=0.6fckw = 0.6 f_{ck}w=0.6fck​ – nośność betonu na docisk

Beton na docisk sprawdzany według IS 456, pkt 34.4.

Maksymalne naprężenie docisku nie powinno przekraczać nośności na docisk równej 0.45fck⋅min⁡{A1A2, 2}0.45 f_{ck} \cdot \min \left \{ \sqrt{\frac{A_1}{A_2}}, \, 2 \right \}0.45fck​⋅min{A2​A1​​​,2}, gdzie:

  •  fckf_{ck}fck​ – charakterystyczna wytrzymałość sześcienna betonu; przyjmuje się, że wytrzymałość zaczynu jest wyższa niż wytrzymałość betonu fundamentu
  •  A1A_1A1​ – pole podparcia przyjmowane jako pole dolnej podstawy największego ostrosłupa lub stożka zawartego w całości w fundamencie, którego górną podstawą jest pole rzeczywiście obciążone, a nachylenie boczne wynosi jeden pionowo do dwóch poziomo
  •  A2A_2A2​ – pole docisku wyznaczone metodą elementów skończonych (równe AFEM,effA_{FEM,eff}AFEM,eff​)

Sprawdzenie betonu na docisk wykonywane jest w postaci naprężeń:

σc≤w\sigma_c \le wσc​≤w

gdzie:

  •  σc=NcA2\sigma_c = \frac{N_c}{A_{2}}σc​=A2​Nc​​ – średnie naprężenie docisku pod płytą podstawy
  •  NcN_cNc​ – siła ściskająca
  •  w=0.45fck⋅min⁡{A1A2, 2}w = 0.45 f_{ck} \cdot \min \left \{ \sqrt{\frac{A_1}{A_2}}, \, 2 \right \}w=0.45fck​⋅min{A2​A1​​​,2} – nośność betonu na docisk

Przeniesienie ścinania

Przyjmuje się, że siła ścinająca w płycie podstawy jest przenoszona ze słupa na betonowy fundament przez:

  1. Tarcie między płytą podstawy a betonem/zaczynem
  2. Ostrogę
  3. Śruby kotwiące

Sprawdzenie normowe kotew według norm indyjskich

Siły w kotwach, w tym siły podważające, są wyznaczane metodą elementów skończonych, natomiast nośności są sprawdzane zgodnie z postanowieniami normy IS 1946:2025.

Sprawdzenie normowe kotew jest przeprowadzane zgodnie z IS 1946:2025. Mimo że norma nie podaje wprost wzorów dla kotew wylewanych na miejscu budowy, te same wzory są stosowane również dla kotew wylewanych na miejscu budowy. Podejście to uznaje się za zachowawcze, ponieważ we wszystkich innych normach, takich jak ACI 318 czy EN 1992-4, kotwy wylewane na miejscu budowy mają nieco wyższą nośność niż kotwy montowane po betonowaniu. 

W ustawieniach projektu można wybrać beton zarysowany lub niezarysowany. Domyślnie przyjmuje się zachowawczo beton zarysowany. Sprawdzenie wyrwania stożka betonowego przy rozciąganiu i ścinaniu może zostać pominięte w ustawieniach projektu, co oznacza, że siła jest przenoszona przez zbrojenie. Użytkownik otrzymuje informację o wartości tej siły. Ze względu na zastosowanie nośności stożka betonowego w formule sprawdzenia zniszczenia przez wypchnięcie betonu, sprawdzenie to jest również pomijane.

Następujące sprawdzenia kotew obciążonych rozciąganiem nie są wykonywane i powinny być weryfikowane na podstawie informacji zawartych w odpowiedniej Technicznej Specyfikacji Produktu:

  • Wyrwanie łącznika (dla wszystkich kotew),
  • Zniszczenie przez rozsadzenie (dla kotew z łbem),
  • Kombinowane wyrwanie i zniszczenie stożka betonowego (dla kotew montowanych po betonowaniu na zaprawie),
  • Zniszczenie przez rozłupanie betonu.

Zniszczenie przez wypchnięcie betonu przy ścinaniu również nie jest sprawdzane i powinno być weryfikowane na podstawie informacji zawartych w odpowiedniej Technicznej Specyfikacji Produktu.

Zniszczenie stali przy rozciąganiu

Zniszczenie stali przy rozciąganiu jest sprawdzane zgodnie z IS 1946:2025 – 9.2.2.2:

NRd,s=NRk,sγMsN_{Rd,s} = \frac{N_{Rk,s}}{\gamma_{Ms}}NRd,s​=γMs​NRk,s​​

gdzie:

  • NRk,s=As⋅fuN_{Rk,s} = A_s \cdot f_uNRk,s​=As​⋅fu​ – charakterystyczna nośność łącznika przy zniszczeniu stali
  • AsA_sAs​ – pole przekroju czynnego trzpienia kotwy
  • fuf_ufu​ – wytrzymałość na rozciąganie trzpienia kotwy
  • γMs=1.2 fyfu≥1.4\gamma_{Ms} = \frac{1.2 \, f_y}{f_u} \geq 1.4γMs​=fu​1.2fy​​≥1.4 – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla zniszczenia stali przy rozciąganiu
  • fyf_yfy​ – granica plastyczności trzpienia kotwy
  • fuf_ufu​ – wytrzymałość na rozciąganie trzpienia kotwy

Nośność betonu na wyrwanie stożka przy rozciąganiu

Nośność betonu na wyrwanie stożka przy rozciąganiu jest sprawdzana zgodnie z IS 1946:2025 – 9.2.2.3 i jest wyznaczana dla grupy kotew (jeśli dotyczy). Obliczeniowa nośność rozciąganych łączników w grupie lub pojedynczego łącznika wynosi:

NRd,c=NRk,cγMcN_{Rd,c} = \frac{N_{Rk,c}}{\gamma_{Mc}}NRd,c​=γMc​NRk,c​​

NRk,c=NRk,c0⋅Ac,NAc,N0⋅ψs,N⋅ψre,N⋅ψec,N⋅ψM,NN_{Rk,c} = N^{0}_{Rk,c} \cdot \frac{A_{c,N}}{A^{0}_{c,N}} \cdot \psi_{s,N} \cdot \psi_{re,N} \cdot \psi_{ec,N} \cdot \psi_{M,N}NRk,c​=NRk,c0​⋅Ac,N0​Ac,N​​⋅ψs,N​⋅ψre,N​⋅ψec,N​⋅ψM,N​

gdzie:

  • NRk,c0=7.2 fck hef1.5N^{0}_{Rk,c} = 7.2 \, \sqrt{f_{ck}} \, h_{ef}^{1.5}NRk,c0​=7.2fck​​hef1.5​ dla betonu zarysowanego, NRk,c0=10.1 fck hef1.5N^{0}_{Rk,c} = 10.1 \, \sqrt{f_{ck}} \, h_{ef}^{1.5}NRk,c0​=10.1fck​​hef1.5​ dla betonu niezarysowanego – charakterystyczna nośność łącznika, bez wpływu sąsiednich łączników lub krawędzi elementu betonowego; stan betonu można ustawić w ustawieniach projektu
  • fckf_{ck}fck​ – charakterystyczna wytrzymałość betonu na ściskanie (próbka sześcienna)
  • hef=min⁡[hemb,max⁡(cmax1.5,smax3)]h_{ef} = \min \left[ h_{emb}, \max\left( \frac{c_{max}}{1.5}, \frac{s_{max}}{3} \right) \right]hef​=min[hemb​,max(1.5cmax​​,3smax​​)] – efektywna głębokość zakotwienia
  • cmax⁡c_{\max}cmax​ – maksymalna odległość od osi kotwy do krawędzi elementu betonowego
  • smax⁡s_{\max}smax​ – maksymalna odległość między osiami kotew 
  • Ac,NA_{c,N}Ac,N​ – pole powierzchni stożka wyrwania betonu dla grupy kotew
  • Ac,N0=(3.0 hef)2A^{0}_{c,N} = (3.0 \, h_{ef})^2Ac,N0​=(3.0hef​)2 – pole powierzchni stożka wyrwania betonu dla pojedynczej kotwy bez wpływu krawędzi
  • ψs,N=0.7+0.3 c′ccr,N≤1\psi_{s,N} = 0.7 + 0.3 \, \frac{c'}{c_{cr,N}} \leq 1ψs,N​=0.7+0.3ccr,N​c′​≤1 – parametr uwzględniający rozkład naprężeń w betonie ze względu na bliskość łącznika do krawędzi elementu betonowego
  • c′c'c′ – minimalna odległość od kotwy do krawędzi
  • ccr,N′=1.5 hefc'_{cr,N} = 1.5 \, h_{ef}ccr,N′​=1.5hef​ – charakterystyczna odległość od krawędzi zapewniająca przeniesienie charakterystycznej nośności kotwy przy wyrwaniu stożka betonowego pod obciążeniem rozciągającym
  • ψre,N=0.5+hemb200≤1\psi_{re,N} = 0.5 + \frac{h_{emb}}{200} \leq 1ψre,N​=0.5+200hemb​​≤1 – parametr uwzględniający łuszczenie otuliny
  • hembh_{emb}hemb​ – głębokość zakotwienia
  • ψec,N=ψec,N,x⋅ψec,N,y\psi_{ec,N} = \psi_{ec,N,x} \cdot \psi_{ec,N,y}ψec,N​=ψec,N,x​⋅ψec,N,y​ – współczynnik modyfikacyjny dla grup kotew obciążonych mimośrodowo przy rozciąganiu
  • ψec,N,x=11+2eN,xscr,N\psi_{ec,N,x} = \frac{1}{1 + \frac{2 e_{N,x}}{s_{cr,N}}}ψec,N,x​=1+scr,N​2eN,x​​1​, ψec,N,y=11+2eN,yscr,N\psi_{ec,N,y} = \frac{1}{1 + \frac{2 e_{N,y}}{s_{cr,N}}}ψec,N,y​=1+scr,N​2eN,y​​1​ – współczynniki modyfikacyjne w kierunkach x i y
  • eN,x,eN,ye_{N,x}, e_{N,y}eN,x​,eN,y​ – mimośrody obciążenia
  • scr,N′=3.0 hefs'_{cr,N} = 3.0 \, h_{ef}scr,N′​=3.0hef​ – charakterystyczny rozstaw kotew zapewniający charakterystyczną nośność kotew przy zniszczeniu stożka betonowego pod obciążeniem rozciągającym
  • ψM,N\psi_{M,N}ψM,N​ – parametr uwzględniający wpływ siły ściskającej między płytą a betonem; ψM,N=1.0\psi_{M,N}=1.0ψM,N​=1.0 jeśli spełnione jest którekolwiek z poniższych kryteriów:
    • c′<1.5⋅hefc' < 1.5 \cdot h_{ef}c′<1.5⋅hef​ – kotwa jest zlokalizowana blisko krawędzi
    • NcnNLd<0.8\frac{N_c^n}{N_{Ld}} < 0.8NLd​Ncn​​<0.8
    • zhef≥1.5\frac{z}{h_{ef}} \ge 1.5hef​z​≥1.5
      • NcnN_c^nNcn​ – siła ściskająca w płycie podstawy
      • NLdN_{Ld}NLd​ – suma sił rozciągających kotew o wspólnym obszarze stożka wyrwania betonu
  • ψM,N=2−zhef ≥1\psi_{M,N} = 2- \frac{z}{h_{ef}} \ge 1ψM,N​=2−hef​z​ ≥1 – w pozostałych przypadkach
    • zzz – wewnętrzne ramię sił
  • γMc=γc⋅γinst\gamma_{Mc} = \gamma_c \cdot \gamma_{inst}γMc​=γc​⋅γinst​
  • γc\gamma_cγc​ – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla betonu, edytowalny w ustawieniach projektu
  • γinst\gamma_{inst}γinst​ – współczynnik bezpieczeństwa montażu, edytowalny w ustawieniach projektu

Pole powierzchni stożka wyrwania betonu dla grupy kotew obciążonych rozciąganiem, tworzących wspólny stożek betonowy, Ac,N, zaznaczono czerwoną linią przerywaną.

Zniszczenie stali przy ścinaniu

Zniszczenie stali przy ścinaniu jest wyznaczane zgodnie z pkt 9.2.3. Przyjmuje się, że kotwa jest wykonana z pręta gwintowanego o takich samych właściwościach materiałowych jak śruby.

Siła ścinająca bez ramienia dźwigni

Nośność na ścinanie jest sprawdzana zgodnie z IS 1946:2025 – 9.2.3.1:

VRd,s=VRk,sγMsV_{Rd,s} = \frac{V_{Rk,s}}{\gamma_{Ms}}VRd,s​=γMs​VRk,s​​

VRk,s=k1⋅VRk,s0V_{Rk,s} = k_1 \cdot V^{0}_{Rk,s}VRk,s​=k1​⋅VRk,s0​

VRk,s0=0.5⋅As⋅fuV^{0}_{Rk,s} = 0.5 \cdot A_s \cdot f_uVRk,s0​=0.5⋅As​⋅fu​

gdzie:

  • VRk,sV_{Rk,s}VRk,s​ – charakterystyczna nośność łącznika przy zniszczeniu stali
  • k1k_1k1​ – współczynnik zależny od produktu, przyjmowany jako k1=1k_1 = 1k1​=1
  • VRk,s0V^{0}_{Rk,s}VRk,s0​ – charakterystyczna nośność na ścinanie
  • AsA_sAs​ – pole przekroju czynnego
  • fuf_ufu​ – wytrzymałość na rozciąganie trzpienia kotwy
  • γMs\gamma_{Ms}γMs​ – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla zniszczenia stali przy ścinaniu
    • γMs=1.0 fyfu≥1.25\gamma_{Ms} = \frac{1.0 \, f_y}{f_u} \geq 1.25γMs​=fu​1.0fy​​≥1.25 dla fu≤800f_u \le 800fu​≤800 MPa i fy/fu≤0.8f_y/f_u \le 0.8fy​/fu​≤0.8
    • γMs=1.5\gamma_{Ms} = 1.5γMs​=1.5 dla fu>800f_u > 800fu​>800 MPa lub fy/fu>0.8f_y/f_u > 0.8fy​/fu​>0.8
      • fyf_yfy​ – granica plastyczności trzpienia kotwy

Siła ścinająca z ramieniem dźwigni

Nośność na ścinanie jest sprawdzana zgodnie z IS 1946:2025 – 9.2.3.2:

VRd,s=VRk,sγMsV_{Rd,s} = \frac{V_{Rk,s}}{\gamma_{Ms}}VRd,s​=γMs​VRk,s​​

VRk,s=αM⋅MRk,slV_{Rk,s} = \frac{\alpha_M \cdot M_{Rk,s}}{l}VRk,s​=lαM​⋅MRk,s​​

gdzie:

  • VRk,sV_{Rk,s}VRk,s​ – charakterystyczna nośność łącznika przy zniszczeniu stali z ramieniem dźwigni
  • αM\alpha_MαM​ – współczynnik uwzględniający stopień utwierdzenia łącznika, przyjmowany jako αM=2\alpha_M = 2αM​=2, ponieważ kotwa jest zamocowana dwiema nakrętkami, a płyta podstawy jest sztywniejsza niż kotwa
  • MRk,s=MRk,s0⋅(1−NLdNRd,s)M_{Rk,s} = M^{0}_{Rk,s} \cdot \left( 1 - \frac{N_{Ld}}{N_{Rd,s}} \right)MRk,s​=MRk,s0​⋅(1−NRd,s​NLd​​) – charakterystyczna nośność na zginanie łącznika z uwzględnieniem wpływu siły osiowej
    • NLdN_{Ld}NLd​ – obliczeniowa siła rozciągająca
    • NRd,sN_{Rd,s}NRd,s​ – nośność łącznika na rozciąganie przy zniszczeniu stali
  • MRk,s0=1.2⋅Zel⋅fuM^{0}_{Rk,s} = 1.2 \cdot Z_{el} \cdot f_uMRk,s0​=1.2⋅Zel​⋅fu​ – charakterystyczna nośność na zginanie łącznika
    • Zel=π da,r332Z_{el} = \frac{\pi \, d_{a,r}^3}{32}Zel​=32πda,r3​​ – sprężysty wskaźnik wytrzymałości przekroju łącznika
    • da,rd_{a,r}da,r​ – średnica kotwy zredukowana przez gwint
    • fuf_ufu​ – wytrzymałość na rozciąganie trzpienia kotwy
  • l=0.5⋅da+tg+tp2l = 0.5 \cdot d_a + t_g + \frac{t_p}{2}l=0.5⋅da​+tg​+2tp​​ – długość ramienia dźwigni
    • dad_ada​ – średnica kotwy
    • tgt_gtg​ – grubość warstwy podlewki
    • tpt_ptp​ – grubość płyty podstawy
  • γMs\gamma_{Ms}γMs​ – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla zniszczenia stali przy ścinaniu
    • γMs=1.0 fyfu≥1.25\gamma_{Ms} = \frac{1.0 \, f_y}{f_u} \geq 1.25γMs​=fu​1.0fy​​≥1.25 dla fu≤800f_u \le 800fu​≤800 MPa i fy/fu≤0.8f_y/f_u \le 0.8fy​/fu​≤0.8
    • γMs=1.5\gamma_{Ms} = 1.5γMs​=1.5 dla fu>800f_u > 800fu​>800 MPa lub fy/fu>0.8f_y/f_u > 0.8fy​/fu​>0.8
      • fyf_yfy​ – granica plastyczności trzpienia kotwy

Zniszczenie betonu przy krawędzi

Nośność betonu przy krawędzi jest sprawdzana zgodnie z IS 1946:2025 – 9.2.3.4. Jeśli stożki betonowe łączników nachodzą na siebie, są sprawdzane jako grupa. Sprawdzane są krawędzie w kierunku obciążenia ścinającego. Przyjmuje się, że całe obciążenie na płycie podstawy jest przenoszone przez łącznik przy sprawdzanej krawędzi.

VRd,c=VRk,cγMcV_{Rd,c} = \frac{V_{Rk,c}}{\gamma_{Mc}}VRd,c​=γMc​VRk,c​​

VRk,c=VRk,c0⋅Ac,VAc,V0⋅ψs,V⋅ψre,V⋅ψec,V⋅ψh,V⋅ψα,VV_{Rk,c} = V^{0}_{Rk,c} \cdot \frac{A_{c,V}}{A^{0}_{c,V}} \cdot \psi_{s,V} \cdot \psi_{re,V} \cdot \psi_{ec,V} \cdot \psi_{h,V} \cdot \psi_{\alpha,V}VRk,c​=VRk,c0​⋅Ac,V0​Ac,V​​⋅ψs,V​⋅ψre,V​⋅ψec,V​⋅ψh,V​⋅ψα,V​

gdzie

  • VRk,c0V^{0}_{Rk,c}VRk,c0​ – wartość początkowa charakterystycznej nośności na ścinanie łącznika
    • VRk,c0=1.55⋅daα⋅hefβ⋅fck⋅(c1′)1.5V^{0}_{Rk,c} = 1.55 \cdot d_a^{\alpha} \cdot h_{ef}^{\beta} \cdot \sqrt{f_{ck}} \cdot (c'_1)^{1.5}VRk,c0​=1.55⋅daα​⋅hefβ​⋅fck​​⋅(c1′​)1.5 dla betonu zarysowanego
    • VRk,c0=2.18⋅daα⋅hefβ⋅fck⋅(c1′)1.5V^{0}_{Rk,c} = 2.18 \cdot d_a^{\alpha} \cdot h_{ef}^{\beta} \cdot \sqrt{f_{ck}} \cdot (c'_1)^{1.5}VRk,c0​=2.18⋅daα​⋅hefβ​⋅fck​​⋅(c1′​)1.5 dla betonu niezarysowanego
  • dad_ada​ – średnica kotwy
  • α=0.1⋅(hefc1′)0.5\alpha = 0.1 \cdot \left( \frac{h_{ef}}{c'_1} \right)^{0.5}α=0.1⋅(c1′​hef​​)0.5 – współczynnik
  • hef=min⁡(hemb,20⋅da)h_{ef} = \min(h_{emb}, 20 \cdot d_a)hef​=min(hemb​,20⋅da​) – parametr związany z długością łącznika
    • hembh_{emb}hemb​ – głębokość zakotwienia
  • β=0.1⋅(dac1′)0.2\beta = 0.1 \cdot \left( \frac{d_a}{c'_1} \right)^{0.2}β=0.1⋅(c1′​da​​)0.2 – współczynnik
  • fckf_{ck}fck​ – charakterystyczna wytrzymałość betonu na ściskanie (próbka sześcienna)
  • c1′≤max⁡(c2,max1.5,D1.5,s2,max3)c'_1 \leq \max \left( \frac{c_{2,max}}{1.5}, \frac{D}{1.5}, \frac{s_{2,max}}{3} \right)c1′​≤max(1.5c2,max​​,1.5D​,3s2,max​​) – odległość łącznika od krawędzi w kierunku 1, w kierunku obciążenia
    • DDD – grubość elementu betonowego
    • c2,maxc_{2,max}c2,max​ – większa z dwóch odległości do krawędzi równoległych do kierunku obciążenia
    • s2,maxs_{2,max}s2,max​ – maksymalny rozstaw w kierunku 2 między łącznikami w grupie
  • Ac,V0=4.5⋅(c1′)2A^{0}_{c,V} = 4.5 \cdot (c'_1)^2Ac,V0​=4.5⋅(c1′​)2 – referencyjna rzutowana powierzchnia stożka zniszczenia
  • Ac,VA_{c,V}Ac,V​ – rzeczywista powierzchnia idealizowanego stożka wyrwania betonu
  • ψs,V=0.7+0.3⋅c2′1.5⋅c1′≤1\psi_{s,V} = 0.7 + 0.3 \cdot \frac{c'_2}{1.5 \cdot c'_1} \leq 1ψs,V​=0.7+0.3⋅1.5⋅c1′​c2′​​≤1 – parametr uwzględniający rozkład naprężeń w betonie ze względu na bliskość łącznika do krawędzi elementu betonowego
    • c1′c'_1c1′​ – odległość łącznika od krawędzi w kierunku 1, w kierunku obciążenia
    • c2′c'_2c2′​ – odległość od krawędzi prostopadle do kierunku 1, będąca najmniejszą odległością od krawędzi w wąskim elemencie z wieloma odległościami od krawędzi
  • ψre,V=1.0\psi_{re,V} = 1.0ψre,V​=1.0 – parametr uwzględniający efekt łuszczenia otuliny; przyjmuje się brak zbrojenia przy krawędzi lub strzemion 
  • ψec,V=11+2eV3⋅c1′≤1\psi_{ec,V} = \frac{1}{1 + \frac{2 e_V}{3 \cdot c'_1}} \leq 1ψec,V​=1+3⋅c1′​2eV​​1​≤1 – współczynnik modyfikacyjny dla grup kotew obciążonych mimośrodowo przy ścinaniu
    • eVe_VeV​ – mimośród obciążenia ścinającego
  • ψh,V=(1.5⋅c1′D)0.5≥1\psi_{h,V} = \left( \frac{1.5 \cdot c'_1}{D} \right)^{0.5} \geq 1ψh,V​=(D1.5⋅c1′​​)0.5≥1 – współczynnik modyfikacyjny dla kotew zlokalizowanych w płytkim elemencie betonowym
  • ψα,V=1(cos⁡αV)2+(0.5⋅sin⁡αV)2≥1\psi_{\alpha,V} = \sqrt{\frac{1}{(\cos \alpha_V)^2 + (0.5 \cdot \sin \alpha_V)^2}} \geq 1ψα,V​=(cosαV​)2+(0.5⋅sinαV​)21​​≥1 – współczynnik modyfikacyjny dla kotew obciążonych pod kątem do krawędzi betonu
    • αV\alpha_VαV​ – kąt między obciążeniem przyłożonym do łącznika lub grupy łączników a kierunkiem prostopadłym do rozpatrywanej wolnej krawędzi
  • γMc=γc⋅γinst\gamma_{Mc} = \gamma_c \cdot \gamma_{inst}γMc​=γc​⋅γinst​ – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla zniszczenia betonu
    • γc\gamma_cγc​ – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla betonu
    • γinst\gamma_{inst}γinst​ – współczynnik bezpieczeństwa montażu systemu kotwiącego przy ścinaniu

Interakcja sił rozciągających i ścinających w stali 

Interakcja sił rozciągających i ścinających w stali jest sprawdzana dla kotew ze szczeliną: bezpośrednio zgodnie z IS 1946:2025 – 9.2.4:

(NLdNRd,s)2+(VLdVRd,s)2≤1.0\left( \frac{N_{Ld}}{N_{Rd,s}} \right)^2 + \left( \frac{V_{Ld}}{V_{Rd,s}} \right)^2 \leq 1.0(NRd,s​NLd​​)2+(VRd,s​VLd​​)2≤1.0

gdzie:

  • NLdN_{Ld}NLd​ – obliczeniowa siła rozciągająca
  • NRd,sN_{Rd,s}NRd,s​ – nośność łącznika na rozciąganie
  • VLdV_{Ld}VLd​ – obliczeniowa siła ścinająca
  • VRd,sV_{Rd,s}VRd,s​ – nośność łącznika na ścinanie

Sprawdzenie interakcji w stali nie jest wymagane w przypadku siły ścinającej z ramieniem dźwigni. Jest ono uwzględnione w równaniu dla siły ścinającej z ramieniem dźwigni.

Interakcja sił rozciągających i ścinających w betonie

Interakcja sił rozciągających i ścinających w betonie jest sprawdzana zgodnie z IS 1946:2025 – 9.2.4:

(NLdNRd,i)1.5+(VLdVRd,i)1.5≤1.0\left( \frac{N_{Ld}}{N_{Rd,i}} \right)^{1.5} + \left( \frac{V_{Ld}}{V_{Rd,i}} \right)^{1.5} \leq 1.0(NRd,i​NLd​​)1.5+(VRd,i​VLd​​)1.5≤1.0

gdzie:

  • NLdNRd,i\frac{N_{Ld}}{N_{Rd,i}}NRd,i​NLd​​ – największy stopień wykorzystania dla trybów zniszczenia przy rozciąganiu
  • VLdVRd,i\frac{V_{Ld}}{V_{Rd,i}}VRd,i​VLd​​ – największy stopień wykorzystania dla trybów zniszczenia przy ścinaniu
  • NLd,gNRd,c\frac{N_{Ld,g}}{N_{Rd,c}}NRd,c​NLd,g​​ – zniszczenie stożka betonowego kotwy przy rozciąganiu
  • VLd,gVRd,c\frac{V_{Ld,g}}{V_{Rd,c}}VRd,c​VLd,g​​ – zniszczenie betonu przy krawędzi

Kotwy ze szczeliną: Szczelina

Kotwy ze szczeliną obciążone rozciąganiem są projektowane zgodnie z IS 1946:2025, natomiast kotwy ściskane są projektowane jako element prętowy zgodnie z IS 800: 2007 z częściowym współczynnikiem bezpieczeństwa kotew. Przyjmowana długość elementu jest sumą wysokości szczeliny, połowy grubości nominalnej średnicy i połowy grubości płyty podstawy. Kotwy ze szczeliną są zazwyczaj sprawdzane na etapie budowy przed wykonaniem podlewki.

Zniszczenie stali przy rozciąganiu jest sprawdzane zgodnie z IS 1946:2025 – 9.2.2.2:

NRd,s=NRk,sγMsN_{Rd,s} = \frac{N_{Rk,s}}{\gamma_{Ms}}NRd,s​=γMs​NRk,s​​

Zniszczenie stali przy ściskaniu jest sprawdzane zgodnie z IS 800:2007 – 7.1:

Pd=As⋅fcdP_d = A_s \cdot f_{cd}Pd​=As​⋅fcd​

gdzie:

  • AsA_sAs​ – pole przekroju kotwy zredukowane przez gwint
  • fcd=χ⋅fuγMsf_{cd} = \frac{\chi \cdot f_u}{\gamma_{Ms}}fcd​=γMs​χ⋅fu​​ – obliczeniowe naprężenie ściskające
  • χ=min⁡(1ϕ+ϕ2−λ2,1)\chi = \min \left( \frac{1}{\phi + \sqrt{\phi^2 - \lambda^2}}, 1 \right)χ=min(ϕ+ϕ2−λ2​1​,1) – współczynnik redukcyjny przy wyboczeniu
  • ϕ=0.5⋅[1+α⋅(λ−0.2)+λ2]\phi = 0.5 \cdot \left[ 1 + \alpha \cdot (\lambda - 0.2) + \lambda^2 \right]ϕ=0.5⋅[1+α⋅(λ−0.2)+λ2] – wartość do wyznaczenia współczynnika redukcyjnego przy wyboczeniu
  • α\alphaα – współczynnik imperfekcji
  • λ=fufcc\lambda = \sqrt{\frac{f_u}{f_{cc}}}λ=fcc​fu​​​ – smukłość względna
  • fcc=π2⋅E(KLr)2f_{cc} = \frac{\pi^2 \cdot E}{\left( \frac{K L}{r} \right)^2}fcc​=(rKL​)2π2⋅E​ – naprężenie krytyczne Eulera
  • EEE – moduł sprężystości
  • KL=2⋅lK L = 2 \cdot lKL=2⋅l – długość wyboczeniowa
  • l=0.5⋅da+tg+tp2l = 0.5 \cdot d_a + t_g + \frac{t_p}{2}l=0.5⋅da​+tg​+2tp​​ – długość ramienia dźwigni
    • dad_ada​ – średnica kotwy
    • tgt_gtg​ – grubość warstwy podlewki
    • tpt_ptp​ – grubość płyty podstawy
  • r=IAsr = \sqrt{\frac{I}{A_s}}r=As​I​​ – promień bezwładności trzpienia kotwy
  • I=π⋅da,r464I = \frac{\pi \cdot d_{a,r}^4}{64}I=64π⋅da,r4​​ – moment bezwładności śruby
    • da,rd_{a,r}da,r​ – średnica kotwy zredukowana przez gwint
  • γMs=1.2 fyfu≥1.4\gamma_{Ms} = \frac{1.2 \, f_y}{f_u} \geq 1.4γMs​=fu​1.2fy​​≥1.4 – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla zniszczenia stali przy rozciąganiu
    • fyf_yfy​ – granica plastyczności trzpienia kotwy
    • fuf_ufu​ – wytrzymałość na rozciąganie trzpienia kotwy

Nośność na ścinanie jest sprawdzana zgodnie z IS 1946:2025 – 9.2.3.1:

VRd,s=VRk,sγMsV_{Rd,s} = \frac{V_{Rk,s}}{\gamma_{Ms}}VRd,s​=γMs​VRk,s​​

VRk,s=k1⋅VRk,s0V_{Rk,s} = k_1 \cdot V^{0}_{Rk,s}VRk,s​=k1​⋅VRk,s0​

VRk,s0=0.5⋅As⋅fuV^{0}_{Rk,s} = 0.5 \cdot A_s \cdot f_uVRk,s0​=0.5⋅As​⋅fu​

Nośność na zginanie jest sprawdzana zgodnie z IS 1946:2025 – 9.2.3.2:

MRd,s=MRk,sγMsM_{Rd,s} = \frac{M_{Rk,s}}{\gamma_{Ms}}MRd,s​=γMs​MRk,s​​

gdzie:

  • MRk,s0=1.2⋅Zel⋅fuM^{0}_{Rk,s} = 1.2 \cdot Z_{el} \cdot f_uMRk,s0​=1.2⋅Zel​⋅fu​ – charakterystyczna nośność na zginanie łącznika
  • Zel=π⋅da,r332Z_{el} = \frac{\pi \cdot d_{a,r}^3}{32}Zel​=32π⋅da,r3​​ – sprężysty wskaźnik wytrzymałości przekroju łącznika
  • da,rd_{a,r}da,r​ – średnica kotwy zredukowana przez gwint
  • γMs=1.0 fyfu≥1.25\gamma_{Ms} = \frac{1.0 \, f_y}{f_u} \geq 1.25γMs​=fu​1.0fy​​≥1.25
    • fyf_yfy​ – granica plastyczności trzpienia kotwy
    • fuf_ufu​ – wytrzymałość na rozciąganie trzpienia kotwy

Interakcja obciążeń dla kotew rozciąganych (IS 1946:2025 – 9.2.4):

NLdNRd,s+MLdMRd,s≤1.0\frac{N_{Ld}}{N_{Rd,s}} + \frac{M_{Ld}}{M_{Rd,s}} \leq 1.0NRd,s​NLd​​+MRd,s​MLd​​≤1.0

gdzie:

  • NLdN_{Ld}NLd​ – obliczeniowa siła rozciągająca
  • NRd,sN_{Rd,s}NRd,s​ – obliczeniowa nośność na rozciąganie
  • MLdM_{Ld}MLd​ – obliczeniowy moment zginający
  • MRd,sM_{Rd,s}MRd,s​ – obliczeniowa nośność na zginanie

Interakcja obciążeń dla kotew ściskanych (IS 1946:2025 – 9.2.4):

PPd+MLdMRd,s≤1.0\frac{P}{P_d} + \frac{M_{Ld}}{M_{Rd,s}} \leq 1.0Pd​P​+MRd,s​MLd​​≤1.0

gdzie:

  • PPP – obliczeniowa siła ściskająca
  • PdP_dPd​ – obliczeniowa nośność na ściskanie
  • MLdM_{Ld}MLd​ – obliczeniowy moment zginający
  • MRd,sM_{Rd,s}MRd,s​ – obliczeniowa nośność na zginanie

Tryby zniszczenia związane z betonem, w tym ich interakcja, są sprawdzane jak dla standardowych kotew zgodnie z IS 1946:2025.

Detale

Jeśli stosowane są kotwy z fu≥1000f_u \ge 1000fu​≥1000 MPa, nośność stali na ścinanie może być niedokładna; należy wówczas użyć nośności stali z AR.

Detailowanie śrub i spoin zgodnie z normą indyjską

Śruby

Minimalne rozstawienie śrub jest zgodne z IS 800, pkt 10.2.2: Rozstaw osi śrub powinien być większy niż 2.5⋅d2.5 \cdot d2.5⋅d, gdzie ddd jest nominalną średnicą śruby.

Minimalne odległości końcowe i krawędziowe mierzone od osi śruby przyjmuje się zgodnie z IS 800, pkt 10.2.4 jako 1.5⋅d01.5 \cdot d_01.5⋅d0​, gdzie d0d_0d0​ jest standardową średnicą otworu według IS 800, Tabela 19.

Długość chwytu śrub powinna być ograniczona do 8d8d8d zgodnie z IS 800, pkt 10.3.3.2.

Spoiny

Minimalny wymiar spoin jest sprawdzany zgodnie z IS 800, Tabela 21:

Grubość grubszej części [mm]Minimalny wymiar spoiny [mm]
t≤10t \le 10t≤103
10<t≤2010 < t \le 2010<t≤205
20<t≤3220 < t \le 3220<t≤32 6
32<t32 < t32<t10

Należy zauważyć, że wymiar spoiny przyjmowany jest jako grubość gardła pomnożona przez 2\sqrt{2}2​.

Podstawa słupa

Grubość płyty podstawy słupa powinna być większa niż grubość półki słupa zgodnie z IS 800, pkt 7.4.3.1.

Projektowanie z uwzględnieniem nośności zgodnie z normą indyjską

Oczekuje się, że przegub plastyczny pojawi się w elemencie dyssypatywnym, a wszystkie elementy niedyssypatywne złącza muszą być zdolne do bezpiecznego przenoszenia sił wynikających z uplastycznienia elementu dyssypatywnego. Elementem dyssypatywnym jest zazwyczaj belka w ramie momentowej. Współczynnik bezpieczeństwa nie jest stosowany dla elementów dyssypatywnych:

Do elementu dyssypatywnego przypisuje się dwa współczynniki:

  • γov\gamma_{ov}γov​ – współczynnik nadwytrzymałości – IS 800, Cl. 12; zalecana wartość wynosi γov=1.2\gamma_{ov} = 1.2γov​=1.2; edytowalny w materiałach
  • γsh\gamma_{sh}γsh​ – współczynnik umocnienia odkształceniowego; zalecana wartość wynosi γsh=1.0\gamma_{sh} = 1.0γsh​=1.0; edytowalny w operacji

Zwiększona nośność elementu dyssypatywnego umożliwia wprowadzenie obciążeń powodujących pojawienie się przegubu plastycznego w elemencie dyssypatywnym. W przypadku ramy momentowej i belki jako elementu dyssypatywnego, belka powinna być obciążona przez My,Ed=γovγshfyWpl,yM_{y,Ed} = \gamma_{ov} \gamma_{sh} f_y W_{pl,y}My,Ed​=γov​γsh​fy​Wpl,y​ oraz odpowiadającą siłę poprzeczną Vz,Ed=−2My,Ed/LhV_{z,Ed} = -2 M_{y,Ed} / L_hVz,Ed​=−2My,Ed​/Lh​, gdzie:

  • fyf_yfy​ – charakterystyczna granica plastyczności
  • Wpl,yW_{pl,y}Wpl,y​ – plastyczny wskaźnik wytrzymałości przekroju
  • LhL_hLh​ – odległość między przegubami plastycznymi na belce

W przypadku niesymetrycznego złącza belka powinna być obciążona zarówno momentami gnącymi dodatnimi, jak i ujemnymi oraz odpowiadającymi im siłami poprzecznymi.

Blachy elementów dyssypatywnych są wyłączone ze sprawdzenia normowego.

Klasyfikacja według sztywności według normy indyjskiej

Złącza są klasyfikowane według sztywności złącza na:

  • Sztywne – złącza z nieznaczną zmianą pierwotnych kątów między elementami,
  • Podatne – złącza, które zakłada się jako zdolne do zapewnienia wiarygodnego i znanego stopnia ograniczenia momentowego,
  • Przegubowe – złącza, które nie przenoszą momentów gnących.

Złącza są klasyfikowane zgodnie z EN 1993-1-8 – Cl. 5.2.2.

  • Sztywne – Sj,iniLbEIb≥kb\frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} \ge k_bEIb​Sj,ini​Lb​​≥kb​
  • Podatne – 0.5<Sj,iniLbEIb<kb0.5 < \frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} < k_b0.5<EIb​Sj,ini​Lb​​<kb​
  • Przegubowe – Sj,iniLbEIb≤0.5\frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} \le 0.5EIb​Sj,ini​Lb​​≤0.5

gdzie:

  • Sj,ini – sztywność początkowa złącza; sztywność złącza jest przyjmowana jako liniowa do 2/3 Mj,Rd
  • Lb – teoretyczna długość analizowanego elementu; ustawiana we właściwościach elementu
  • E – moduł sprężystości Younga
  • Ib – moment bezwładności analizowanego elementu
  • kb = 8 dla ram, w których układ stężający redukuje przemieszczenie poziome o co najmniej 80%; kb = 25 dla pozostałych ram, pod warunkiem że w każdej kondygnacji Kb/Kc ≥ 0,1. Wartość kb = 25 jest stosowana, chyba że użytkownik ustawi „układ stężony" w ustawieniach normy.
  • Mj,Rd – obliczeniowa nośność momentowa złącza
  • Kb = Ib / Lb
  • Kc = Ic / Lc

Powiązane artykuły

IDEA StatiCa Connection – Projektowanie konstrukcyjne połączeń stalowych
  • Stal
  • Connection
  • EN (Eurocode)
  • AISC (USA)
  • AS (Australia)
  • CSA (Canada)
  • IS (India)
  • GB (China)
  • HKG (Hong Kong)
  • SP 16 (Russia)
  • CBFEM
  • +11
  • Stal
  • Connection
  • EN (Eurocode)
  • AISC (USA)
  • AS (Australia)
  • CSA (Canada)
  • IS (India)
  • GB (China)
  • HKG (Hong Kong)
  • SP 16 (Russia)
  • CBFEM

Theoretical background

IDEA StatiCa Connection – Projektowanie konstrukcyjne połączeń stalowych

Czytaj więcej
Obliczeniowy wymiar fundamentu z ukosem (EN)
  • Stal
  • EN (Eurocode)
  • Connection
  • Anchoring
  • Concrete block
  • Steel-to-concrete
  • +6
  • Stal
  • EN (Eurocode)
  • Connection
  • Anchoring
  • Concrete block
  • Steel-to-concrete

Tutorials

Obliczeniowy wymiar fundamentu z ukosem (EN)

Czytaj więcej
Projektowanie konstrukcji z wykorzystaniem Connection Library
  • Stal
  • EN (Eurocode)
  • Connection
  • Anchoring
  • Concrete block
  • Steel-to-concrete
  • +6
  • Stal
  • EN (Eurocode)
  • Connection
  • Anchoring
  • Concrete block
  • Steel-to-concrete

Tutorials

Projektowanie konstrukcji z wykorzystaniem Connection Library

Czytaj więcej