Encje modelu
W kategorii encji Model w aplikacji Detail uwzględniamy następujące elementy:
- Elementy
- Podpory
- Urządzenia przenoszące obciążenie
Można wprowadzić tylko jeden element, który może być zdefiniowany jako kształt prostokątny lub wielokątny (Polygon). Kształt prostokątny definiowany jest za pomocą trzech wymiarów, natomiast dla opcji Polygon kształt w przestrzeni 2D wprowadzany jest do tabeli za pomocą współrzędnych, które następnie mogą zostać wyekstrapolowane do przestrzeni. Aby zdefiniować ogólny kształt wielokąta, poszczególne współrzędne można wprowadzić do tabeli lub skorzystać z funkcji kopiuj-wklej z programu arkuszowego (np. Microsoft Excel).
Podpora powierzchniowa służy do podparcia modelu. Ten typ podpory można zdefiniować na dwa sposoby - dwa typy geometrii.
- Cała powierzchnia
- Linia łamana
W obu przypadkach należy wybrać powierzchnię odniesienia oraz oczywiście zdefiniować stopnie swobody. Podporę można zdefiniować jako sprężystą, a opcję Compression-only można zastosować dla kierunku prostopadłego do wskazanej powierzchni. Na poniższym rysunku widzimy wprowadzenie podpory na całej powierzchni numer 4 przy wyłączonej opcji Compression-only.
Dla drugiej opcji wprowadzania linii łamanej dostępna jest ta sama tabela, co przy wprowadzaniu elementów. Ponownie można skorzystać z funkcji kopiuj-wklej lub wprowadzić współrzędne ręcznie. Wprowadzony kształt można przesuwać wzdłuż powierzchni odniesienia za pomocą współrzędnych X i Y lub obrócić poprzez wprowadzenie kąta.
Należy zauważyć, że możliwe jest zdefiniowanie linii łamanej w taki sposób, aby początek układu współrzędnych znajdował się w środku ciężkości pożądanego kształtu. Pozycja będzie wtedy odnoszona za pomocą współrzędnych X i Y do tego środka ciężkości.
Sztywność podpór dla fundamentów
Podczas modelowania możemy rozpatrywać dwa przypadki. Jeśli modelujemy zakotwienie do konstrukcji, podpory można przyjąć jako nieskończenie sztywne.
W przypadku zakotwienia w bloku fundamentowym sztywność musi być zdefiniowana prawidłowo. Ponadto podpory muszą być zdefiniowane jako compression-only.
Wartości w kierunku z (sztywność Kz) przyjmowane są z literatury zgodnie z odpowiednim rodzajem gruntu. Konkretny przykład można znaleźć w samouczku.
Wartości zależą od zaleceń odpowiedniej literatury regionalnej. Alternatywnie wartości uzyskuje się od inżyniera geotechnika.
W kierunkach poziomych (Kx i Ky) sytuacja jest mniej oczywista. Naszym ogólnym zaleceniem jest przyjęcie wartości wynoszącej około 1/10 wartości Kz w połączeniu z osądem inżynierskim.
Dokładniejszym podejściem byłoby zastosowanie procedury iteracyjnej, z której wywiedliśmy nasze zalecenie.
Najpierw ustaw Kx i Ky na bardzo niskie wartości (ze względów obliczeniowych nie zaleca się ustawiania wartości bezpośrednio na zero), na przykład 0,1, i zbadaj naprężenia w zbrojeniu.
Ponieważ te niskie wartości prowadzą do nierealistycznych przemieszczeń, sztywność należy stopniowo zwiększać, aby lepiej odzwierciedlić rzeczywistość. Celem jest osiągnięcie bardziej realistycznych wartości przemieszczeń przy jednoczesnym utrzymaniu naprężenia rozciągającego zbrojenia przy dolnej krawędzi blisko wartości pierwotnej, z odchyleniem mniejszym niż 5%.
