Normtoetsing van staalplaten volgens Russische normen
De rekcontrole wordt uitgevoerd op schaaleindige elementen die platen simuleren. De vloeigrens wordt gedeeld door de factor voor materiaalsterkte en vermenigvuldigd met de gebruiksfactor.
De resulterende equivalente spanning (HMH, von Mises) en plastische rek worden berekend op platen. Wanneer de vloeigrens (gedeeld door de partiële veiligheidsfactor voor materiaalsterkte, γm – SP 16, Tabel 3, en vermenigvuldigd met de gebruiksfactor γc – SP 16, Tabel 1, die bewerkbaar is in de norminstellingen, SP 16, Art. 11.1.1) op het bilineaire materiaaldiagram wordt bereikt, wordt de controle van de equivalente plastische rek uitgevoerd. De grenswaarde van 5 % wordt voorgesteld in Eurocode (EN 1993-1-5 App. C, Par. C8, Noot 1). Deze waarde kan worden aangepast in de norminstellingen, maar verificatiestudies zijn uitgevoerd voor deze aanbevolen waarde. De materiaaleigenschappen van de staaf worden bepaald door de dikste plaat.
\[ \frac{1}{R_y \gamma_c} \sqrt{\sigma_x^2-\sigma_x \sigma_y + \sigma_y^2 + 3 \tau_{xy}^2} \le 1.0 \]
Het plaatelement wordt verdeeld in vijf lagen, en het elastisch/plastisch gedrag wordt in elk ervan onderzocht. Het programma toont het maatgevende resultaat van alle lagen.
De spanning kan iets hoger zijn dan de rekenwaarde van de vloeigrens. De reden is de lichte helling van de plastische tak van het spanning-rek diagram, die in de berekening wordt gebruikt om de stabiliteit van de berekening te verbeteren.