Ankrajlar, kayma kamaları ve sürtünme yoluyla kesme kuvveti aktarımı

Tüm seçeneklerin ve girişlerinin ayrıntılı açıklaması için aşağıdaki makaleye bakınız: 

Yük aktarma elemanları

Yük aktarma elemanları taban plakası ve tekil ankraj olmak üzere iki varlık içerir. Taban plakasıyla başlayalım. Konumu belirtmek için bir referans yüzey ve kenar seçilmelidir. Bunlar, X ve Y mesafelerinin ölçüldüğü koordinat sisteminin orijinini tanımlar. İki şekil tanımlama seçeneği mevcuttur: Dikdörtgen ve Çokgen.

Taban plakası, basınç gerilmelerini aktaran bir temas aracılığıyla betonarme elemana bağlanır ve kullanıcının tercihine göre kesme gerilmelerini de iletebilir. Seçilebilecek üç kesme aktarım mekanizması vardır:

• sürtünme ile
• ankrajlar ile
• kayma kaması ile

Yazılım, bu kesme aktarım mekanizmalarının birleştirilmesine izin vermez.

Sürtünme ile seçeneği için sürtünme katsayısının tasarım değeri girilmelidir. Kayma kaması ile seçeneği için çelik profilin geometrisi ve konumu dahil olmak üzere tüm bilgilerin girilmesi gerekmektedir.

Taban plakalarının tüm olası konfigürasyonları şu makalede bulunabilir: Taban Plakası Seçenekleri.

Taban plakası, bir nokta yükü veya kuvvetler grubunu iletebilir. Nokta yükü için model, taban plakası üzerindeki herhangi bir konumda altı iç kuvvetle (Fx, Fy, Fz, Mx, My ve Mz) yüklenebilir. Kuvvetler grubu için kullanıcılar, taban plakası üzerinde genel bir konumlandırmaya olanak tanıyacak şekilde kuvvetlerin konumlarını, şiddetlerini ve yönlerini bir tabloya girebilir. Taban plakasının nokta yüklü olduğunu ve üst yüzeyine kaynaklı herhangi bir takviye levhası veya eleman bulunmadığını belirtmek önemlidir. Bu nedenle, doğru yük dağılımı için görece rijit ve yeterince kalın bir taban plakası kullanılması önemlidir. Bir diğer seçenek ise plaka rijitliği sorununu çözen Stub kullanmaktır.

İkinci bir yük aktarma elemanı olan tekil ankraj eklenebilir ve taban plakasıyla birleştirilerek, örneğin dört ankrajla sabitlenmiş bir kolon taban plakası oluşturulabilir (aşağıdaki şekle bakınız). Taban plakası olmadan ayrı ankrajlar modellemek de mümkündür.

Taban plakasıyla birleşim hakkında daha fazla bilgi Teorik arka plan bölümünde bulunabilir.

Konum ve geometri açısından ankrajlar, taban plakasında olduğu gibi göreli konumun belirlenmesi de dahil olmak üzere bloğun yüzeyi ve kenarına referans alınarak tanımlanır. Elbette, ankrajın beton içindeki uzunluğunu ve beton yüzeyi üzerindeki uzunluğunu belirtmek mümkündür.

Ankrajlar iki varyant olarak uygulanmaktadır:

• Yerinde dökme 
• Yapıştırmalı ankrajlar

Yerinde dökme donatı için, aderans dayanımı EN 1992-1-1 Bölüm 8.4.2'ye göre kullanılır. Ayrıca, bu ankraj türü için geleneksel donatıda olduğu gibi ankraj türünü belirtmek mümkündür.

Yapıştırmalı ankrajlar için, kullanıcının uygulanan yapıştırıcı harç teknik veri sayfasından öğrenebileceği aderans dayanımını doğrudan girmek mümkündür. Aderans dayanımının tasarım değerinin girilmesi gerektiğini unutmayın. Aşağıdaki makale değeri bulmanıza yardımcı olacaktır. 

Tüm ankraj seçeneklerini şu makalede inceleyin: Tekil Ankraj Seçenekleri

Ankraj ile taban plakası arasındaki birleşimin davranışına ilişkin kapsamlı bir açıklama Teorik arka plan bölümünde verilmektedir.

Bilinen sınırlamalar 

Detail yalnızca bir araç olduğundan ve mühendislik kararının yerini alamayacağından, işlevleri, faydaları ve sınırlamaları hakkında güvenli bir anlayışa sahip olmak gerekmektedir. Dikkate alınması gereken aşağıdaki sınırlamaları okuyunuz:

• Detail'de ankrajlar yalnızca çekme dayanımı açısından kontrol edilir. Kesme ve etkileşim kontrolleri için Connection kullanılması gerekmektedir.
• Yalnızca taban plakası aracılığıyla ankrajlanan modeller ve yalnızca Doğrudan temas Detail'e (Connection'dan) aktarılabilir. 

Daha fazla açıklama içeren sınırlamaların tam listesi için makaleye bakınız: 3D Detail için bilinen sınırlamalar

IDEA StatiCa 24.1 sürümünde yayımlandı