Belasting
Belastingsgevallen kunnen op dezelfde manier worden gedefinieerd als voor 2D-wapeningsbetonelementen. Dit betekent dat aan elk belastinggeval het belastingtype Permanent of Variabel kan worden toegekend. De Permanente belastinggevallen worden eerst op het model toegepast en na een succesvolle berekening worden de Variabele belastinggevallen toegepast.
Type belastingsimpulsen
In totaal kunnen 4 typen belastingsimpulsen aan elk belastinggeval worden toegevoegd.
De definitie van Oppervlaktebelastingen is identiek aan de definitie van Oppervlakte-oplegging. Dit betekent dat het op twee manieren kan worden opgegeven: Hele oppervlak en Polylijn. Bij Oppervlaktebelastingen wordt de belastingintensiteit uiteraard ingevoerd in de drie algemene richtingen.
Groep van krachten is een belastingentiteit waarmee krachten in drie richtingen op elke gewenste plek van het model kunnen worden opgegeven via een tabel. Deze kan worden gerefereerd aan de voetplaat of aan het oppervlak van een betonblok. Voor de tabelinvoer is het ook hier mogelijk om de kopieer-plakfunctie vanuit het spreadsheetprogramma te gebruiken.
Het eigengewicht moet in elk model worden meegenomen. Zo zullen betonnen funderingen die belast worden met een buigend moment bijvoorbeeld niet zo gemakkelijk omslaan.
Puntlasten kunnen rechtstreeks op de voetplaat worden aangebracht met zes inwendige krachten Fx, Fy, Fz, Mx, My en Mz op een algemene positie.
Bij gebruik van een voetplaat kan het rechtstreeks aanbrengen van deze kracht op een realistische, vervormbare voetplaat leiden tot een onrealistische spanningsherverdeling over de plaat, de ankers en het beton. Het is daarom geschikter om de tweede optie te gebruiken - de stomp.
De Stomp
De stomp wordt weergegeven door een kort deel van de kolom boven de voetplaat, dat wordt gemodelleerd als een schaalelementconstructie en zich gedraagt als een fysiek nauwkeurige interface tussen de inwendige krachten en de plaat. Er wordt een standaard doorsnedendatabase gebruikt.
De set van 6 inwendige krachtcomponenten (krachten en momenten) wordt toegepast op een enkel punt op het onderste vlak van de stomp - dat wil zeggen de voet van de kolom.
Randvoorwaarden brengen de krachten over naar het bovenste vlak van de stomp, van waaruit ze op natuurlijke wijze via de stomp worden herverdeeld naar de voetplaat, de ankers en het beton.
Deze aanpak behoudt de realistische stijfheidsinteractie tussen kolom en plaat en maakt elke handmatige herverdeling of kunstmatige aanname overbodig.
De stomp werd uitgebracht in IDEA StatiCa versie 25.1.
Combinaties
Omdat de analyse in IDEA StatiCa Detail niet-lineair is, worden zogenaamde niet-lineaire combinaties gebruikt. Dit betekent dat individuele belastinggevallen niet afzonderlijk worden berekend en de resultaten vervolgens niet worden opgeteld. Integendeel, belastinggevallen van hetzelfde belastingtype worden vóór de berekening bij elkaar opgeteld, uiteraard met de betreffende coëfficiënten die in de combinaties zijn gedefinieerd, en vervolgens worden de afzonderlijke combinaties berekend. Daarom is het bestaan van ten minste één combinatie een vereiste om de berekening te kunnen starten.
Er kunnen alleen combinaties voor UGT worden gedefinieerd.
