4.2 Veiligheidsfactoren

De Compatible Stress Field Method voldoet aan moderne ontwerpcodes. Omdat de rekenmodellen uitsluitend standaard materiaaleigenschappen gebruiken, kan het partiële veiligheidsfactorenformaat dat in de ontwerpcodes is voorgeschreven zonder aanpassing worden toegepast. Op deze manier worden de invoerbelastingen gefactoriseerd en worden de karakteristieke materiaaleigenschappen gereduceerd met behulp van de respectieve veiligheidscoëfficiënten die in de ontwerpcodes zijn voorgeschreven, precies zoals bij conventionele betonberekeningen. Waarden van materiaalveiligheidsfactoren voorgeschreven in EN 1992-1-1 hfst. 2.4.2.4 zijn standaard ingesteld, maar de gebruiker kan veiligheidsfactoren wijzigen in de Code- en berekeningsinstellingen (Fig. 29).

\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Fig. 29\qquad The setting of  material safety factors in Idea StatiCa Detail.}}}\]

Belastingsveiligheidsfactoren moeten door de gebruiker worden gedefinieerd in Combinatieregels voor elke niet-lineaire combinatie van belastinggevallen (Fig. 30). Voor alle templates die zijn geïmplementeerd in Idea StatiCa Detail, zijn partiële veiligheidsfactoren reeds voorgedefinieerd.

\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Fig. 30\qquad The setting of  load partial factors in Idea StatiCa Detail.}}}\]

Door gebruik te maken van door de gebruiker gedefinieerde combinaties van partiële veiligheidsfactoren kunnen gebruikers ook berekeningen uitvoeren met de CSFM via de globale weerstandsfactormethode (Navrátil, et al. 2017), maar deze aanpak wordt in de ontwerppraktijk nauwelijks gebruikt. Sommige richtlijnen bevelen het gebruik van de globale weerstandsfactormethode aan voor niet-lineaire analyse. Bij vereenvoudigde niet-lineaire analyses (zoals de CSFM), waarbij alleen die materiaaleigenschappen vereist zijn die ook bij conventionele handberekeningen worden gebruikt, verdient het partiële veiligheidsformaat echter nog steeds de voorkeur.