W wielu przypadkach konieczne jest zamodelowanie tylko pewnego detalu (części) elementu konstrukcyjnego, np. podparcia belki, otworu w środku belki itp. Takie podejście może prowadzić do konfiguracji podpór, które są niestateczne, ale dopuszczalne w IDEA StatiCa Detail (w tym przypadek braku podpór). Jednak w takich przypadkach konieczne jest również zamodelowanie przekroju reprezentującego połączenie z sąsiadującym regionem B, wraz z siłami wewnętrznymi w tym przekroju, które spełniają warunki równowagi. W niektórych przypadkach (np. przy modelowaniu podparcia belki) te siły wewnętrzne mogą zostać wyznaczone automatycznie przez program.
Pomiędzy regionem B a analizowanym regionem nieciągłości automatycznie tworzona jest strefa przejściowa Saint-Venanta, aby zapewnić realistyczny rozkład naprężeń w analizowanym regionie. Szerokość strefy przejściowej jest określana jako połowa wysokości przekroju. Ponieważ jedynym celem strefy Saint-Venanta jest uzyskanie właściwego rozkładu naprężeń w pozostałej części modelu, wyniki z tego obszaru nie są wyświetlane w weryfikacji i nie są w nim uwzględniane żadne kryteria zatrzymania.
Krawędź strefy Saint-Venanta reprezentująca przycięty koniec belki jest modelowana jako sztywna, tzn. może się obracać, ale musi pozostać płaska. Osiąga się to poprzez połączenie wszystkich węzłów MES na krawędzi z oddzielnym węzłem w środku ciężkości przekroju za pomocą sztywnego elementu więzów (RBE2). Siły wewnętrzne elementu mogą być następnie przyłożone w tym węźle, jak pokazano na rys. 10.
