Analiza może się również zatrzymać z powodu osobliwości - więcej informacji na temat osobliwości znajduje się w Co to jest ostrzeżenie o osobliwości.
Zatrzymanie na granicznym odkształceniu
W Ustawieniach projektu dostępna jest opcja aktywacji funkcji Zatrzymaj na granicznym odkształceniu. Jeśli jest ona włączona, analiza zatrzymuje się, gdy nośność jakiejkolwiek części połączenia (np. blachy, spoiny itp.) zostanie osiągnięta. Jeśli połączenie jest przeciążone, analiza zatrzymuje się przed pełnym przyłożeniem wprowadzonych efektów obciążenia, a wyświetlany jest rzeczywisty procent zastosowanych obciążeń.
Aby zobaczyć pełny obraz, przejdź do Ustawień normowych i odznacz opcję Zatrzymaj na granicznym odkształceniu - oprogramowanie uruchomi wtedy 100% obciążeń.
Zbyt złożony węzeł
Gdy model węzła jest bardzo złożony, domyślna wydajność obliczeniowa analizy metodą elementów skończonych może okazać się niewystarczająca, co skutkuje analizą na poziomie 0%. W takim przypadku wydajność obliczeniową można dostosować, aby umożliwić ukończenie analizy.
W Ustawieniach projektu zwiększ wartości Liczby iteracji analizy z domyślnej wartości 25 na wyższą (np. 50) oraz Liczby iteracji rozbieżnych z domyślnej wartości 3 na wyższą (np. 5). Zwiększa to wydajność obliczeniową, ale wydłuża również czas obliczeń.
Niestabilny model analizy zacisków opartych na tarciu
Model CBFEM w IDEA StatiCa nie może bezpośrednio obliczyć i wykonać sprawdzenia normowego tarcia między blachami podczas modelowania połączenia opartego na tarciu i sprężonych śrubach, takiego jak połączenie zaciskowe.
W takim połączeniu, w którym przykładana i przenoszona jest tylko siła rozciągająca/ściskająca poprzez kontakt (tylko ściskanie), generowana jest niewielka siła podważająca ścinająca. Ponieważ tarcie nie jest uwzględniane, a tym samym siła ścinająca nie jest przenoszona, model jest niestabilny.
W takim przypadku konieczne jest dodanie „pomocniczej” spoiny, aby poradzić sobie z niewielką siłą ścinającą. W tym celu można zastosować Spoinę częściową z Przesunięciem. Analiza może wtedy zostać zakończona, a wpływ pomocniczej spoiny na zachowanie modelu jest pomijalny.
Właściwości materiałowe ustawione na 0
Jeśli właściwość materiałowa jest wypełniona wartością 0 (zero) lub inną niedopuszczalną wartością, a materiał ten jest używany w projekcie, model elementów skończonych nie może zostać obliczony, a analiza zatrzymuje się na 0%. Może to dotyczyć właściwości przekroju, materiału stalowego, klasy śruby itp.
Parametry materiałowe można edytować w zakładce Materiały lub ewentualnie zaimportować z wartością 0 za pomocą łącza BIM lub pliku CSV (baza danych MPRL).
Błąd analizy z powodu nieograniczonego kierunku w otworach owalnych
W IDEA StatiCa Connection śruby w otworach owalnych wykluczają nośność wzdłuż osi otworu owalnego, umożliwiając swobodny ruch w tym kierunku. Jeśli składowa obciążenia lub reakcji działa wzdłuż otworu owalnego bez wyraźnego ograniczenia, analiza nie osiąga zbieżności.
Aby to rozwiązać, zamodeluj połączenie jako połączenie cierne ze sprężonymi śrubami, ustawiając Przeniesienie siły ścinającej na Tarcie (zgodnie z normami projektowymi, jest to możliwe tylko w przypadku śrub wysokiej wytrzymałości odpowiednich do sprężania).
Alternatywnie, ponieważ fizyczny węzeł umożliwia jedynie ograniczony zakres ruchu, można zamodelować śruby za pomocą standardowych otworów okrągłych, jeśli zwolnienie w otworze owalnym nie jest celowo wymagane w modelu projektowym. W takim przypadku należy pamiętać, że otwory owalne zmniejszają nośność połączenia na ścinanie zgodnie z większością norm projektowych (np. Eurokod, AISC). Ponieważ standardowe otwory nie wywołują automatycznie tych normowych redukcji w oprogramowaniu, należy ręcznie sprawdzić i zweryfikować zredukowaną nośność na ścinanie osobno.
Utrata stateczności przekroju zamkniętego podczas analizy geometrycznie nieliniowej (GMNA)
GMNA oznacza zaawansowaną analizę geometrycznie nieliniową, która zapewnia dokładniejsze wyniki dla modeli głównie z elementami o przekrojach zamkniętych. Solver GMNA jest używany tylko wtedy, gdy element nośny ma przekrój zamknięty. Analizę GMNA można włączać/wyłączać w Ustawieniach projektu.
Uwaga: Jeśli element nośny nie ma przekroju zamkniętego, solver GMNA jest wyłączony dla analizy całego modelu połączenia, niezależnie od ustawień w ustawieniach normowych (GMNA włączone lub wyłączone).
Gdy połączenie jest przeciążone, przekroje zamknięte mogą utracić stateczność, co skutkuje przerwaniem analizy przy aktualnym procencie przyłożonych obciążeń.
Po wyłączeniu GMNA w Ustawieniach projektu analiza kończy się wynikiem 100%, ujawniając zniszczenie przekroju zamkniętego i innych części połączenia.
Niewspółosiowość elementów skończonych przekrojów rurowych okrągłych
W aplikacji Connection elementy CHS są modelowane za pomocą płaskich elementów powłokowych, które czasami nie pokrywają się z innymi liniami siatki. Dzieje się tak w szczególności, gdy podłączony jest element prostopadły lub gdy do przecięcia i spawania elementów o przekrojach rurowych okrągłych używana jest operacja Cut (metodą Mitre cut).
W przypadku przecięcia przekrojów zamkniętych zmiana wartości α - Rotation jednego z połączonych elementów pomaga wyrównać elementy, dzięki czemu można utworzyć spoinę czołową. Spoina czołowa jest przedstawiana za pomocą żółtej linii, widocznej po przełączeniu widoku 3D w tryb przezroczysty.
Rozwiązaniem dla podłączonego elementu prostopadłego jest zmiana przekroju na przekrój zamknięty typu Regular Polygon z bazy danych profili kształtowanych na zimno, o dużej liczbie wierzchołków. Zbyt cienkie elementy w segmentach łukowych mogą teraz powodować problem, ale można to łatwo rozwiązać, edytując Ustawienia projektu, jak opisano w następnym akapicie.
Zbyt cienkie elementy skończone w segmentach łukowych przekroju wielokątnego zamkniętego
Podczas modelowania elementów o przekrojach rurowych okrągłych zdefiniowanych jako wielokąty, w niektórych przypadkach obliczenia mogą skutkować analizą na poziomie 0% z powodu współczynnika kształtu skończonych elementów powłokowych w segmentach łukowych elementu o przekroju wielokątnym zamkniętym.
W takich przypadkach, w Ustawieniach projektu – Obliczenia – Model, zmniejsz wartość Podziału łuku elementu o przekroju prostokątnym zamkniętym z domyślnej wartości 3 na niższą (np. 1). Ta modyfikacja zmienia współczynnik kształtu skończonych elementów powłokowych w segmentach łukowych elementu o przekroju wielokątnym zamkniętym.
Aby zapobiec generowaniu skończonych elementów powłokowych w segmentach łukowych elementu o przekroju wielokątnym zamkniętym, użytkownik może alternatywnie zmniejszyć promień wewnętrzny zagięcia do wartości 1 mm podczas definiowania przekroju rurowego okrągłego jako wielokąta (wybierz odpowiedni element w drzewie Members, w oknie Properties edytuj Cross-section i ustaw Inner radius of a fold na 1 mm).
Więcej informacji znajdziesz również w artykułach na blogu Dlaczego moja walidacja się nie powiodła? oraz Rozwiązywanie problemów z modelami IDEA StatiCa Connection.
Wydano w wersji IDEA StatiCa 25.1.